20 Июня 2018
19 августа сего года в Москве медиакомпания Tajinfo приобрела популярный радио-канал «Муходжир», вещающий в режиме онлайн во всемирной паутине. Стороны, в том числе прежние владельцы ресурса – уроженцы Таджикистана Рахим Каландаров и Тохир Хамдамов, сумму сделки не раскрывают, ссылаясь на политику конфиденциальности.

Аналитика (37)

Ещё одно доказательство двуличия Кабири

Недавно лидер запрещенной в Таджикистане ПИВТ, Мухиддин Кабири, заявил о новой идее «национального договора», которая, по его мнению, должна объединять «прогрессивные оппозиционные силы» и даже «конструктивную часть правящих элит». Идея только анонсирована, и судя по заявлению автора, станет «ядром новой политической доктрины ПИВТ и всей оппозиции». Естественно, саму доктрину, еще никто не видел. Чтобы не быть объектом применения крылатой фразы «не читал, но осуждаю», постараемся поразмыслить только на счет ее серьезности и актуальности. Как уже отмечали ранее, доктрины или другие формҷ воплощения этой идеи нет, и пожалуй, рановато об этом говорить. Но интерес заключается в авторской идеи, точнее в политической силе, стоящей за ним, а так, в последнее время такие идеи появляются с завидным постоянством. Итак, разбираем интервью Кабири «Независимой газете».
Первый примечательный момент в материале - это оценка деятельности президента Узбекистана Шавката Мирзиева со стороны Мухиддина Кабири. На Мирзиева «теперь» (обязательно «теперь», мы позже вернемся к этому моменту) Кабири смотрит не иначе как на «реформатора» и как на «надежду всей Центральной Азии». Безусловно, президент Узбекистана после избрания стал ньюсмейкером номер один, и до сих пор, в сети часто появляются его громкие заявления, привлекающего к себе внимания. То он объявляет «ворами» определенный круг чиновников, то запрещает что-то, то наоборот - разрешает. Конечно, это подкупает простой народ, наш менталитет так уж устроен, мы получаем определенное удовольствие, когда снимают какого –нибудь высокопоставленного чиновника, а если его посадят, то нашей радости не будет предела. Также с олигархами и значимыми бизнесменами, мы абсолютно уверены что, они нажили свое состояния нечестным путем. Да, пусть будет так, пусть чиновник проворовался, а олигарх нажил свое богатство обманом. Но, сперва должно быть расследование, потом суд. И только суд вправе объявить гражданина вором, коррупционером и т.д. Иногда суд может отпустить подсудимого из–за недостаточного количества доказательств. Это в нормальной демократической стране. А разве можно допустить что, узбекский суд пойдет против президента? Так что, оценку деятельности Мирзияеву пока рано давать, нужно хотя бы несколько лет. Время покажет, что будет с демократией в этой стране.
С простого народа спрос небольшой, но вот Кабири - совсем другое дело. Человек живет в лоне демократии, пользуется благами демократических государств. Не уж-то он не знает основополагающих принципов демократических государств? Да, хорошая «надежда» для всех, тут уж ничего не скажешь. Можно допустить что, он все это понимает, но в данное время ему выгодно петь дифирамбы президенту соседнего государства:
-Рискну предположить, что Мирзиеев будет взаимодействовать не только с правительствами центрально-азиатских республик, но и прогрессивными реформистскими силами в регионе, в том числе с теми, которые считаются оппозиционными, - заявляет Кабири.
То есть, другими словами, Кабири предполагает что, Мирзиеев может вмешиваться во внутренние дела других государств. А где же здесь патриотизм Кабири? Только у нас наладились нормальные добрососедские отношения, а он уже говорит о возможности взаимодействия с представителем партии, признанной террористической и экстремисткой в Таджикистане. Все отговорки типа «данное предположение касается не только ПИВТ» не принимаются. Все прекрасно понимают, о ком идет речь.
Чуть выше я обещал вернуться к наречию «теперь». Самое время вставить вырезку из интервью Мухиддина Кабири ИА Азия Плюс (Подробнее: https://news.tj/ru/news/tajikistan/politics/20130803/164586), от 3 августа 2013 года:
Озоди: Вы часто ездите в Москву. Ваши оппоненты уверены, что вы хотите заручиться поддержкой Москвы. Это правда?
Кабири: …Наша рабская природа вынуждает верить в то, что наша судьба может решаться в других местах.…Наша позиция в вопросах поездок за рубеж такова: судьба Таджикистана будет решаться в Душанбе, ни в Москве или Тегеране, ни в Вашингтоне или Ташкенте».
Это было в 2013 году. А вот еще с недавнего интервью:
«Пользуясь случаем, хочу поблагодарить российское руководство за конструктивную позицию в отношении нашей партии: в России ПИВТ не признается экстремистской организацией, хотя этого очень бы хотелось президенту Рахмону».
А как же «наша судьба, которая решается только в Душанбе»? «Ни в Москве…ни в Ташкенте».
Да, в России ПИВТ не признали как террористическую и экстремистскую организацию. Но где гарантия того что, после приезда в Россию, лидер ПИВТа не окажется в душанбинском СИЗО?
Если вернуться к идее объединение оппозиционных сил, стоило бы напомнить, что совсем недавно объявленная идея «Конгресс конструктивных сил» с треском провалился. Из Конгресса вышли все, осталась, наверное, только ПИВТ. Вероятность провала новой идеи очень высока. Здесь роли играют множество факторов, например, авторитаризм самого Кабири. Далеко не секрет что, внутри ПИВТ всегда авторитет Кабири был неоспорим. Решения ПИВТ всегда были решениями Кабири, политику партии определял единолично Кабири. Но вот авторитет Кабири, не признали ни группа 24, ни Додожон Атовулло. Более того, судя по заявлениям последних, вряд ли, в обозримом будущем стоит ожидать потепления в их отношениях. Вероятно, дело еще в порядочности Кабири как политика. Любой порядочный политик на его месте давно бы подал в отставку. Ведь именно под его руководством ПИВТ признали террористический и экстремисткой. Высокопоставленные европейские (и не только) политики подавали в отставку по разным причинам. Даже по причине опоздание на заседания. А в данном случае политик поставил вне закона целую политическую партию. Не помню, чтобы он хоть извинился за это.
Еще один важный фактор, определяющий несостоятельность идеи объединение оппозиционных сил под крылом террористический и экстремистический ПИВТ, - это радикальность этого политического объединения. Что бы там ни говорили, как бы ни заявляли, что ПИВТ придерживается демократического направления, само название и история ее появления говорит об ее идеологической направленности. Плох тот солдат, который не мечтает быть генералом, плоха та исламская партия, которая не мечтает создать исламское государство. А все заявления Кабири о светском демократическом обществе, никак невозможно спроецировать на исламскую партию, тем более на исламское государство. Здесь же добавим, вполне возможно, что террористическая и эксремистская огранизация ПИВТ стала или станет дополнительным рычагом давления на Душанбе в руках Москвы и Ташкента, но, не более того. Все понимают, что одного исламского государство в регионе с ее проблемами более чем достаточно.
В интервью Кабири НГ есть еще интересный момент:
«Мы заканчиваем перестройку нашей деятельности и уже начали работу с соотечественниками, где бы они не находились, восстановив старые и наладив новые связи и контакты. Несмотря ни на что, надо быть ближе к людям, тем более, что современные средства коммуникации это позволяют».
То есть ставим под удар соотечественников, «где бы они не находились, восстановив старые и наладив новые связи и контакты», так как ПИВТ признана террористической и экстремистичейской организацией и её деятельность запрещена? Разве Мухиддин Кабири не понимает что, любая связь с ПИВТ - это уже уголовно наказуемое преступление?
- Наша задача - не в том, чтобы доказать людям, что мы еще существуем. Это несерьезно для политической партии. Политическая партия должна ставить перед собой конкретные задачи. У нас такая задача есть - добиться освобождения членов нашей партии. Программа максимум - добиться построения свободного демократического общества в Таджикистане, - говорил Кабири во время интервью корреспонденту «Настоящего времени» ровно два года назад.
Похоже, Кабири через два года напрочь забыл про своих осужденных сопартийцев, теперь ему нужны новые члены, подойдут и старые, но только на свободе.
А все остальное, как новая идея о «национальном договоре», или «построение демократического общество в Таджикистане», это все как раз наоборот - доказательство того что они существуют. Просто существуют.

Расул Абдулкадиров

Подробнее ...

Cуханронии Вазири давлатии корҳои хориҷии Ҳиндустон Шри М. Ҷ. Акбар дар Конфронси байналмилалии сатҳи баланд оид ба муоқовимат бо терроризм ва ифротгароии хушунатомез

4 майи соли 2018, ш. Душанбе

Ҷаноби Сироҷидин Аслов,

Вазири корҳои хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон

Ҷанобон,

Муҳтарам ҳамкасбон,

Иҷозат фармоед ба Ҳукумати Тоҷикистон, Созмони Милали Муттаҳид, Созмони амният ва ҳамкорӣ дар Аврупо ва Иттиҳоди Аврупо барои ташкили конфронси мазкур изҳори миннатдорӣ намоям. Афзоиши таҳдиди ин вирус ба ҳаёт ва арзишҳои мо чунон аст, ки ин ҷамъомад қариб дар тамоми ҷаҳон муҳим маҳсуб мешавад. Тоҷикистон бомуваффақона мубориза бурд, ғалаба кард ва мавҷи терроризмро барҳам дод ва ин корро дар даврае, ки яке аз даҳсолаҳои хатарноктарин мешуморам, ба анҷом расонид.

Ин даврае буд, ки манфиатҳои пурқувват, ки аксар вақт аз ҷониби давлат пуштибонӣ меёфтанд, барои омӯзишҳо ва гурӯҳҳое ба монанди «Толибон», «Ал-Қоида» ва филиалҳо, барои паҳн кардани бесарусомонӣ дар минтақаҳои мавриди ҳадаф сафарбар карда мешуданд. Тоҷикистон, ки бо чолиши худ рӯ ба рӯ шуда буд, ба ном Иттиҳоди мухолифини тоҷик, ки миёни он ҳизби наҳзат буд, истило кард. Мо бояд маънои ин дастовардро эътироф ва дарк намоем. Ҳамин тариқ Тоҷикистон пеши роҳи сироятёбиеро, ки метавонист тамоми Осиёи Марказиро мубтало карда, бо шарикони идеологӣ то баҳри Каспию Сиёҳ ва Левантеву Ироқ мепайваст, гирифт.  Ман нозукписанд нестам. Таърих моро сабақи ҷиддӣ меомӯзад: вақте ки ягон чизе ғалат меравад метавонад аз назорат барояд.

Мо бояд Президент Эмомалӣ Раҳмон, қудрати қувваҳои амниятии ӯ ва рӯҳияи мардуми тоҷикро барои роҳ надодан ба табдилёбии чолиши хатарнок ба фоҷиаи идоранашаванда, ки талафоти зиёд диданд, табрик намоем.

Дар баробари ин, мо бояд эътироф намоем, ки гарчанде ду даҳсола қабл дар ҷанги бузург ғалаба ба даст омада бошад, он ҳоло ҳам ба охир нарасидааст. Гурӯҳҳои нав дар пешоҳанг пайдо шуданд. Гирдбоди ин муноқишаи ҷаҳонӣ Афғонистон, ки мардуми он ҳамарӯза далерии қаҳрамонона дар воқеаи баъди ҳодисаҳои доимӣ нишон медиҳанд, ки чӣ гуна онҳо бо душмане, ки аз ҷониби роҳбаронашон дастгирӣ ва паноҳгоҳ меёбанд, дар муборизаҳои беамон мубориза мебаранд, боқӣ мемонад. Дунё бояд касонеро ҷонибдорӣ намояд, ки бо хуни худ онро муҳофизат мекунанд.

Ҷанги дарозмуддатро бар зидди терроризм мебояд дар се ҷанба бурд. Ҷанбаи якум шиносоӣ; дар майдони ҷанг, ман метавонам бо итминон илова намоям, ки хадамоти амният ва иктишофии ҳар як ҳукумати ҳуқуқбунёд дар ин самт ба ҳадди қобилияташон сафарбар шудаанд.

Ҷанбаи дуюм нозуктар аст. Ин майдони ҷанг дар шуур аст, ки дар он тухми ифротгаро шудан бо инкори зиёд аз ҷониби шахсони ба гумроҳӣ оваранда, ки худро ҳамчун роҳбар мешуморанд, кошта мешавад. Мо бояд ба ин ҷонибдорони миссияҳои худкушӣ ва ҳимоятгарони бесарусомонӣ бо далерии эътиқодамон ҷавоб диҳем. Канорагирӣ, гузашт ва ҳатто овози паст танҳо терроризмро бардурӯғ сафед мекунанд. Иҷозат фармоед бори дигар аз таҷрибаи мизбононамон, ки дар фикру рафтори худ равшании намунавӣ нишон доданд, мисол орам.

Тоҷикистон ҳизби наҳзатро бидуни шарту шарои ҳамчун ташкилоти террористӣ манъ кард. Иҷозат диҳед, ин қарорро ба вокуниши диалектикӣ миқёсӣ намоям. Идеологияҳои ин ҳизб зери мафҳуми «наҳзат» чӣ маъно доранд? Чун мусулмон манн ба таваллуди Ислом бовар дорам, зеро ки таваллуд аз Худованд омадааст. Ин наҳзати қалбакӣ — кори одамони гумроҳ  аст. Худованд Исломро қосиди сулҳ офаридааст. Ин одамони бадгумонанд, ки Исломро ба воситаи асбоби ҷанг табдил додаанд. Худованд Исломро ба эътимоди плюрализм табдил дод: Қуръони Карим мефармояд: «Лакум диникум вал ядим» (Имони Шумо барои Шумо ва имони ман барои ман). Роҳбарони гумроҳи наҳзатӣ имонро ба зулми одамони дигар дину эътиқод табдил додаанд.

Ҷанбаи сеюм иқтисодӣ аст. Кӯшиши марказии ҷавонон дар асри 21 неӯуаҳволии баробар мебошад. Агар баробарии иқтисодӣ набошад, бояд ҳадди ақал адолати иқтисодӣ бошад. Ин ҷавоби дақиқ ба радикализатсия аст; дар суханони сарвазир Нарендра Модӣ мухтасар ифода шудааст: «Саб ки саас, саб ка викаас» (Якҷо мемонем ва якҷо рушд мекунем) Ин фалсафа ба сиёсати хориҷии мо низ дахл дорад. Мо бо терроризм дар Афғонистон бо тамоми роҳҳо мубориза мебарем, вале асоситарини онҳо ба рушди инсоният нигаронидашуда мебоашад. Кумаки мо ба Афғонистон беш аз 3 миллиард долларро ташкил медиҳад ва ҳоло 116 лоиҳаи нав дар 31 музофотро дарбар мегирад.

Роҳҳои кӯтоҳ вуҷуд надоранд. Терористҳо ва сарпарастони онҳо бо роҳи фиреб одамони аз ҷиҳати иқтисодӣ заифро ба фабрикаи худкушии худ ҷалб мекунанд, чи гунае, ки ман дар эссей ҳамчун «хаёлпарастии таназзул» тавсиф намудам.

Мо дар Ҳиндустон тавассути рӯҳияи фарҳанги муштаракамон ва пайравии пойдори баробарии эътиқод ва имкониятҳои баробари иқтисодӣ бо таҳдидҳои радикализатсия рӯбарӯ мешавем. Дар Ҳиндустон ҳар субҳ бо азон оғоз меёбад, баъдан зангӯлаи маъбади мандир, хониши Гурӯ Грант Соҳиб дар Гурдвара ва рӯзи якшанбе зангӯдаҳои маъбадҳо садо медиҳанд.

Дӯстон мо ба он хотир ин ҷо ҷамъ омадаем, ки ҳаёт ва тамаддунамонро муттаҳид ва муҳофизат намоем. Мо бояд на танҳо душманони алоҳида, балки ҳамаи системаҳои дастгирии онро ошкор созем. Мо бояд ба саволҳои ошкоро ҷавобҳои дуруст дошта бошем. Террор аз куҷо маблағгузорӣ карда мешавад? Мо бояд маблағи гардши маводи мухаддирро назорат кунем. Иқдомҳое, ки алҳол аз ҷониби Гурӯҳи мақсадногк оид ба амалиёти (FATF) амалӣ мешаванд, қобили қабуланд ва мо дар муборизаамон бар зидди маблағгузории терроризм устувор хоҳем буд. Мо бояд барои нест кардани терроризми фаросарҳадӣ ҳамкорӣ намоем; дар ҳақиқат, террористон ба давлати миллӣ ва миллат бовар надоранд. Онҳо ба фазое, ки бар эътимод асос ёфтааст, бовар доранд.

Имрӯз мо дар марзҳои инсондӯстӣ нишастаем. Ваҳшиҳо паси дар истодаанд.

Ташаккур.

http://indianembassytj.com/index.php?itfpage=newsevent&itemid=70

 

Подробнее ...

ПИВТ – партия заговорщиков и сторонников антиконституционных действий

Все террористические организации, в том числе террористическо-экстремистская организация Партия исламского возрождения Таджикистана, деятельность которой в Республике Таджикистан запрещена решением Верховного суда, ведут нелегальную деятельность.
Причина ухода в подполье – это сокрытие своих намерений, введение в заблуждение окружающих.
По признанию руководства этой партии, её активисты еще в 70-е годы прошлого века обсуждали вопрос прихода к власти и превращения светского государства в сугубо религиозную страну. После решения внутренних распрей эта партия стала парламентской. Но за неимением возможности прийти к власти демократическим путем она, в конце концов, раскрыла свои истинные цели и намерения. Последним шансом пивтовцев был государственный переворот, но они потерпели крах. Можно сказать, что сценарий некоторых зарубежных стран по организации переворота в Таджикистане не нашел почвы для осуществления.
К сожалению, этот урок не стал назиданием для некоторых политиканов-демагогов, находящихся по сей день в бегах.
Может показаться, что в своей информационной войне с народом Таджикистана они не одни, такие радикальные организации и движения, как «Группа 24», «Хизб-ут-тахрир», «Ваххобия», «Салафия» и им подобные всеми силами пытаются очернить и полить грязью наш народ. Среди них одно из важных мест отводится идеологу Саидюнусу Истаравшани. Он от имени Ислама и его священных ценностей выдвигает такие лозунги, что диву даешься. Говорить о правах человека, человеческом достоинстве и интересах общества имеет право лишь тот, кто сам представляет собой образец доброты и чести.
Настораживает то, что в некоторых западных странах прислушиваются к бредням приспешников Кабири и «Группы 24», которые утверждают, что в Таджикистане религия находится в бедственном положении, и никакие религиозные свободы не соблюдаются. Некоторые международные организации приглашают их на какие-то сомнительные сборища и предоставляют им трибуны.
Активисты ПИВТ всячески хотели использовать религию как орудие в своей борьбе за власть, как тому учили их зарубежные покровители. Мировое сообщество было в недоумении от того, что после объявления в Таджикистане ПИВТ экстремистско-террористической организацией Кабири с почестью был принят в Иране, и его поддержал ряд крупных чиновников.
По сути, со дня появления этой партии на политической арене народ Таджикистана её не приветствовал, ибо из опыта зарубежных стран было известно, что там, где имеет место политизация религии, нет места миру и стабильности. Религия всегда должна оставаться чистой и незамутненной. Все постулаты Корана свидетельствуют о том, что религия призывает к единству и единомыслию.
Одним словом, создание партии от имени религии и использование ее в своих политических целях по сути своей это внесение противоборства в общество. Внесение раскола с целью достижения власти, авторитета и славы несёт с собой угрозу основам государства и нации.

Подробнее ...

Хатарҳои бемазҳаб

Дарди ихтилоф ва тафриқа ҷомеаи мусулмононро фаро гирифта, ки маншаи он амалкарди доиёне аст, ки бо номи ислом мусулмононро ба ҳамдигар душман сохта, бо гумроҳ сохтани ҷавонон аз масири воқеии аҳли суннат ва ҷамоат, бахусус таълимоти Имоми Аъзам, онҳоро барои мухолифат бо мусулмонон таълими динӣ медиҳанд. Дар ҳаққи чунин «даъватчиён» Паёмбари ислом фармудаанд: «Гурўҳе аз доиён бар дари ҷаҳаннам меистанд ва пайравонашонро ба дохили он меафкананд» (Ривояти Бухорӣ ва Муслим).
Имрўз дар ҷомеаи мусулмонӣ ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳое фаъолият мекунанд, ки дар байни мусулмонон тафриқа эҷод намуда, боиси парокандагӣ ва қафомондагии мусулмонон ва дар натиҷа, сар задани ихтилофоти мазҳабӣ мегарданд.
Чунин як равия дар асри дувоздаҳуми ҳиҷрӣ хуруҷ карда, худро «Ал-муваҳҳидун» номиданд. Таълимоти онҳо бо исломи аслӣ, ки аз чаҳор мазҳаби аҳли суннат ва ҷамоат маншаъ мегирифт, созгор набуд. Аз ин рў, мардум онҳоро «ваҳҳобӣ» ва баъдан «салафӣ» ном ниҳоданд.
Муассис ва идеологи салафия Муҳаммад ибни Абдулваҳҳоб мебошад, ки соли 1111 ҳиҷрии қамарӣ ба дунё омада, баъд аз омўзиши улуми исломӣ як қатор ақидаҳои худро паҳн намуд. Муҳаммад ибни Абдулваҳҳоб чаҳор мазҳаби аҳли суннат ва ҷамоатро мавриди интиқод қарор дода, бо онҳо дар масъалаҳои худошиносӣ, фиқҳ, усул, ақида ва тафсир мухолифат дошт. Ин буд, ки ақидаҳои ўро мардуми мусулмон қабул накарда, худашро аз Наҷд, Мадина, Кўфа, Баѓдод ва дигар шаҳрҳое, ки онҷо сукунат намуда, ақидаҳои худро паҳн менамуд, шармандавор ронданд.
Имрўз пайравони ў, идеологҳои салафӣ аз қабили Ибни Таймия, Носируддин Албонӣ, ал-Усаймин, Ибни Боз ва дигарон бар он назаранд, ки Худованд дорои чеҳра, ду даст, ангуштон буда, дар болои Арш истиво дорад, ба осмони дунё фуруд меояд ва амсоли ин, ки мутааллиқ ба оёти муташобеҳ мебошад.
Омили асосии ихтилофоти салафия бо мазҳабҳои чоргона ин эътироф накардани қиёс, урф, истеҳсон ва бидъат хондани анвои ибодот, ки бо далели возеҳ тасдиқ нашуда бошад. Аз ҷумла, салафия «ломазҳабият», яъне бемазҳабиро авло дониста, тақлид, тавассул-дархост аз Худо ба воситаи Паёмбар (с), тавассул ба воситаи некўкорон, зиёрати қабрҳо, табаррук ҷустан, яъне баракат гирифтан аз осори Паёмбар (с), таҷлили мавлуди Набӣ (с), зикр ва дуои баъд аз намоз ва дигар масъалаҳои муҳими диниро бидъат эълон намуда, инчунин дар масоили фиқҳӣ, мисли тарзи адои намоз бастани дастҳо, васеъ гузоштани пойҳо, гуфтани такбир, ишораи сабоба, намози таровеҳ тафовут доранд.
Гузашта аз ин, салафия мазҳаби ҳанафиро, ки мазҳаби аҷдодии мост, мавриди интиқод қарор дода, нисбати Имоми Аъзам носазо ҳам мегўянд. Масалан, Носируддин Албонӣ дар саҳифаи 548-и китоби «Мухтасари Саҳеҳи Муслим», дар ҳошияи ҳадиси 2060 мазҳаби ҳанафиро монанди аҳли инҷил мухолифи ислом медонад. Дар баъзе маврид бошад, Имоми Аъзам гумроҳ, бидъаткор ном бурда мешавад, ки чунин мисолҳо бисёранд.
Салафии имрўз, ваҳҳобии дирўз ва хавориҷи парерўз ҳама аз як сарчашмаи бидъат об мехўранд ва дар дарёи торики гумроҳӣ шиноваранд. Ҳадафашон барҳам задани сафи мусулмонон аст.
Барои беҳтар шинохтани симои воқеии салафиҳо чанд нишонаҳои онҳоро баён мекунам:
1.Такфири мардум, яъне ба осонӣ, ба иртикоби як гуноҳ мусулмонро ба куфр нисбат медиҳанд, зеро салафиҳо амалро ҷузъе аз имон медонанд. Ҳол он, ки Имоми Аъзам гўяндаи калимаи шаҳодатро мусулмон медонад ва ба ҳеҷ ваҷҳ ўро кофир гуфта намешавад. Имом Бухорӣ ривоят мекунад, ки Абдуллоҳ ибни Умар хавориҷро бадтарин афрод медонист ва мефармуд: Эшон оёти воридшуда дар шаъни куффорро ба муъминон итлоқ мекунанд.
2.Доимо барои гумроҳ кардани насли ҷавон дар талошанд, бахусус ҷавононе, ки сатҳи маърифати диниашон паст аст.
3.Нисбат ба Паёмбар (с) беадаб ва беҳурматанд. Бо салавот фиристодан, зиёрати оромгоҳ ва тавассул ба эшон – паноҳ бурдан ба Худо ба василаи Паёмбар (с) ... мухолифанд.
4.Пайваста бо аҳли суннат ва ҷамоат даргиранд ва эҷоди ихтилоф менамоянд.
5.Ҳамеша аз оёти муташобеҳ дам мезананд.
6.Таҷлили Мавлуди Паёмбар (с)-ро бидъат ва анҷомдиҳандаи онро мубтадеъ медонанд, ҳол он ки мавлуд сар то по салавоту дуруд аст.
7.Ба намоз дер меоянд ва баъд аз салом зуд хориҷ мешаванд, зеро салафия дуои баъди намоз, инчунин дуои дастҷамъонаро инкор мекунад.
8.Бо тасбеҳ зикр карданро қабул надоранд, аммо дар фурўхтани тасбеҳ моҳиранд.
9.Аз бархостан назди калонсолон ҳазар доранд.
10.Иҷтиноб аз зиёрати аҳли қубур. Хуллас, масъалаҳои зиёде мавҷуданд, ки хилофи таълимоти мазҳаби мо буда, дар онҳо тарѓиби бартарии салфия аз нигоҳи таълимоти динӣ, ҷудоиандозӣ ва беҳурматӣ мавҷуд мебошад.
Чунин ақидаҳо дар дили ҷавонони мо шакку тардид эҷод намуда, ба ин васила итминон ва бовариашонро нисбат ба мазҳаби Имом Абуҳанифа, ки аз зумраи тобеин ба шумор меравад, коста мегардонанд. Оё ягон мусулмон бовар мекунад, ки мазҳаби ҳанафӣ монанди Инҷил мухолифи ислом бошад?
Ин буд, ки имрўз баъзе ҷавонони фиребхўрда ва дунболаравӣ салафия дар баробари уламои ислом бисёр беадаб ва машѓули ихтилофу кинатўзӣ мебошанд.
Бемазҳабӣ ё бисёрмазҳабӣ, эҷоди ихтилофот, омилҳое мебошанд, ки боиси ба гурўҳҳо ҷудо шудани мусулмонон ва дар ин замина сар задани муноқишаҳо мегардад. Мисоли ин парокандагӣ ва муноқишаҳои ҳарбӣ, дар ниқоби ислом рехтани хуни ҳазорон мардуми бегуноҳ, вайронӣ ва фасоди давлат дар якчанд кишварҳои мусулмонӣ шуда метавонад. Маҳз ворид шудани ақидаи бегона сабаби асосии низоъҳои динӣ гардидааст.
Мардуми шарифи Тоҷикистон 1300 сол инҷониб пайрави мазҳби ҳанафӣ буда, таълимоти Имоми Аъзам аз хурдӣ ба кўдакон талқин карда мешаванд: Мазҳаб ба кӣ дорӣ? Ба Имоми Аъзам.
Чанд сол қабл пайравони салафия, ки аз асли мазҳаб огоҳ набуда, ба гуфтаҳои пешвоёни худ кўр-кўрона тақлид мекарданд, дар масҷиду маҳфилҳо худро аз ҷомеа ҷудо карда, ихтилоф эҷод намуданд, ходимони дин ва китобҳои муътабари мо-Чаҳоркитоб, Мухтасару-л-виқоя ва ѓайра, ҳатто тарзи намозонии моро мавриди интиқод қарор дода, худро аз дигарон авлотар медонистанд. Дар натиҷа кор то ҷое расид, ки мардум якдигарро дашному таҳқир менамуданд. Аз ин рў, бо ҳалномаи Суди олии Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияти равияи салафия дар ҷумҳурӣ мамнуъ эълон гардид.
Бо вуҷуди ин, имрўз ҳам баъзе ҷавононро мебинем, ки аз ҷамоат худро ҷудо мекунанд, аз адои суннатҳои намоз саркашӣ мекунанд, баъд аз салом додан дуо накарда зуд аз масҷид фирор мекунанд, гўё ки аз қафас озод шуда бошанд. Умуман рафтору кирдори чунин «салафиҳо» сар то по хилоф аст, имоми масҷидро бад мебинанд, ходимони динро нодон мепиндоранд, худро аз дигарон афзал мешуморанд, гумон мекунанд, ки танҳо намозу ибодати онҳо мувофиқи суннат асту дигарон дар роҳи бидъатанд. Ҳол он, ки аксари онҳо аз таълимоти динӣ умуман огоҳӣ надоранд.
Паёмбар (с) дар мавриди амр ба маъруф ва наҳй аз мункар, яъне манъ намудани амали ашхоси бадхоҳ, ба мусулмонон тавсияҳои зиёде карда, мефармоянд: “Дин насиҳату ихлос ва тавсия ба некӣ аст”. Саҳобагон гуфтанд: “Ба чӣ касе?” Паёмбар (с) фармуданд: “Ихлосу насиҳат ба хотири Худо ва амал ба Китоб (Қуръон)ва дастури Паёмбар (с) ва итоат аз роҳбарон ва некӣ ба умуми мардуми мусулмон”. (Имом Бухорӣ, китоби “Ат-таърих”.
Фарзандонро насиҳат кунед, ҷавононро аз роҳи хато баргардонед, зеро Паёмбар (с) мефармоянд: “Ҳар яке аз шумо агар кори хилоферо дид, бояд онро бо дасти худ аз байн бибарад, агар натавонист, онро бо забону андарз аз байн бибарад ва агар натавонист, бо дил аз он безорӣ намояд, ки ин охирин ва заифтарин марҳилаи имон аст”. (Муслим, Аҳмад ва соҳибони Сунан).
Агар бинам, ки нобинову чоҳ аст,
Агар хомўш биншинам гуноҳ аст.

Маҳз Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар вохўрӣ бо аҳли ҷомеа чунин таъкид намуданд:
«Рисолати таърихии дин ваҳдат ва суботи ҷомеа аст, на тафриқаандозӣ дар байни уммати мусулмон.
Мо бояд дини мубини исломро аз тафриқаангезӣ ва олудашавӣ бо ифротгароӣ ҳифз намоем, ҷавҳар ва чеҳраи ҳақиқии маънавию ахлоқӣ ва таҳаммулгароии онро ба мардум ва махсусан ба насли ҷавонамон нишон диҳем ва дар тарбияи ахлоқиву маънавии онҳо аз арзишҳои исломӣ истифода намоем».
Аз ин рў, мо бояд гуфтаҳои Сарвари давлатро ба ҷону дил қабул намуда, барои муттаҳидии халқу миллат, барои амнияти миллии кишвар, ояндаи дурахшони фарзандони худ саҳмгузор бошем.

Расул Абдулқодиров,

Номзади илми фалсафа, Узви Шӯрои ҷамъиятии Сафорати ҶТ дар ФР

Подробнее ...

МАКРИ ҲНИТ ВА ФОШ КАРДАНИ ОН


Ҳар ҳизбу созмон бо нияти ташаккул ва пешравии ҷомеаи шаҳрвандӣ, ҳамчунин хидмат ба Ватану миллат ва дар асоси садоқату посдории муқаддасоти миллӣ ташкил мешавад, вале дар асл созмондиҳандагони онҳо ба хотири ба даст овардани манфиатҳои хеш ва ба даст овардани ҳокимият дар сар орзуву ҳавасҳоеро мепарваранд. Бархе аз онҳо содиқона ба гуфтаҳояшон собит мемонанд ва қисмати дигари онҳо, ки ба дасти бегонагон идора ва маблағгузорӣ мешаванд, дар андак замон чеҳраи аслии онҳо кушода ва нияти шумашон бармало мегардад.
Вуҷуди ҳизби сиёсӣ дар ислом, аз ҷумлаи масъалаҳои баҳсталаби ҷомеаи мусулмоннишини дунё дар шароити имрўза шудааст. Қисмате аз донишмандон ба монанди Саид Қутб, Ҷамолуддини Афғонӣ, Абўаълои Мавдудӣ, Юсуфи Қарзовӣ, Мустафо Машҳур ва дигарон бар ин назар буданд, ки ислом бояд дорои ҳизби сиёсӣ бошад, то аз муқаддасоти дин пуштибонӣ намояд. Онҳо барои асоснок намудани андешаҳои худ ба ин оятҳои қуръонӣ истинод кардаанд: “Онҳо ҳизб (гурӯҳ)-и Худоянд. Огоҳ шав, ба дурустӣ, ки гурӯҳи Худо растагоронанд” (Муҷодала, 22 ва ғайра). Дар баробари онҳо назари оммаи донишмандони аҳли суннат дар он аст, ки ислом ба Ҳеҷ гуна ҳизб ва созмони сиёсӣ зарурат надорад ва ба оятҳои фаровон истинод овардаанд. Аз ҷумла: “Касоне, ки дини худро пароканда сохтанд ва гурӯҳ-гурӯҳ шуданд; Ҳар гурӯҳ ба он чи назди ўст, хурсанд аст” (Рум, 32 ва оятҳои дигар...).
Пас, дар ин ҷо ҷанбаи дигари масъаларо матраҳ карданием, ки он вобаста ба фаъолияти собиқ Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон (ҲНИТ) мебошад. Саволе ба миён меояд, ки ин гурӯҳ дар тўли фаъолияти расмӣ дар ҷомеаи динии кишвар чӣ кореро анҷом дод? Бояд зикр кард, ки ин ҳизб дар фаъолияти хеш ҳеҷ гуна идеологияи дурнамо, мавқеи муайяне дар масъалаҳои миллӣ, илмию фарҳангӣ, иҷтимоию иқтисодӣ ва ғайра надошт. Оддитарин масъалаҳо аз қабили конфронсҳои илмӣ, шабҳои фарҳангӣ-эҷодӣ, вохӯриҳо бо чеҳраҳои илмию адабӣ ва фарҳангию сиёсии кишвар дар сатҳи бояду шояд намегузаштанд. Дар фаъолияти шахсии як зумра аз аъзои ҳизб риояи ахлоқи шоиста кам ба назар мерасид. Ва ҳамчунин пур кардани сафи аъзои ҳизбро аз шахсони холӣ аз донишу ахлоқ, ибодату маънавияти исломӣ ва ашхоси сиёсатзадаи тиҳимағз мақсад гузоштанд. Дар фаъолияти иҷтимоию иқтисодии ҲНИТ кори шоиставу боиста ва ба нафъи ҷомеа дида намешуд, то ҷое ки барномаи амалие ҳам вуҷуд надошт. Ин буд, ки марҳум Саид Абдуллои Нурӣ соли 2006 гуфта буд: “агар бо ҳамин ҳолате, ки ҳизб дорад, ба ќудрат расад, ҳам ҳизбро, ҳам исломро ва ҳам миллатро шарманда мекунад”. ҳақ ба ҷониби марҳум Нурӣ буд, ки дастпарвардаҳои худро аз дигарон хубтар мешинохт.
Ба ҳамагон маълум аст, ки ҷомеаи Тоҷикистон тўли садсолаҳо аз мазҳаби ҳанафӣ пайравӣ мекунад. Мазҳаби ҳанафӣ мардумро дар ин муддат ба таҳаммулгароӣ, ҳамзистӣ ва эҳтиром ба урфу одат ва арзишҳои миллӣ тарғибу ташвиқ менамуд. Дар ин сарзамин, дар маҷмӯъ ихтилофи мазҳабию эътиқодӣ ба назар намерасид. Аммо аз рӯзи ташкилёбии ҲНИТ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ихтилофоти эътиқодӣ бо ҳам тавъам (дугоник) арзи вуҷуд намуданд. Яъне, ҲНИТ бо омадани худ дар арсаи сиёсии кишвар ихтилофоти мазҳабиро низ бо худ овард.
Дар ибтидо пайравони ҲНИТ ба хотири шуҳрат ёфтан ба масъалаҳои марбут ба дар урфу одат, даст заданд. Саркардаҳои ҲНИТ дар ибтидо бо андешаҳои “ваҳҳобигарӣ”, ки аз назари онҳо исломи сиёсиро дарбар мегирифт, рўи кор омада, баъдтар онро бо афкори сиёсии “ихвониҳо” омезиш доданд. Намунаи боризи ин андешаҳои “ваҳҳобигарӣ”-ро дар навиштаҷоти марҳум М. Ҳимматзода мушоҳида кардан мумкин аст. Асари таълифкардаи ў, “Ақидаи Имом Абўҳанифа” саршор аз андешаҳои ваҳҳобигарӣ мебошад. Дар ин рисола М. Ҳимматзода афкори эътиқодии Ибни Таймияро, ки ба воситаи баъзе аз шогирдони ў, аз ҷумла Ибни Абилиззи Ҳанафӣ, ки дар фиқҳ пайравӣ аз Имоми Аъзам мекард, вале дар эътиқод пурра мазҳаби “зоҳирӣ”-и Ибни Таймияро дошт, маќолоти зиёде овардааст.
Аммо баъд аз ҷанги шаҳрвандӣ ва бозгашт аз муҲоҷират яку якбора авзои эътиқодии ҲНИТ дигаргун шуд. Миёни пешвоён ва аъзои ҲНИТ аќидаи ягона вуҷуд надошт. Акнун миёни элитаи ҲНИТ дар баробари андешаҲои ваҲҲобигарӣ (салафият) назарияҲои ташайюъ низ давр мезад. Тасдиқи ин гуфтаҳо силсиламақолоти намояндаи ҲНИТ Саидюнуси Истаравшанӣ дар ташвиқу тарғиби панҷмазҳабӣ (чаҳор мазҳаби аҳли суннат бо иловаи мазҳаби шиа) мебошад, ки дар рўзномаи “Наҷот”-и ҲНИТ чоп мешуд. Ва ҳамчунин баҳсу мунозираҳои намояндагони ҲНИТ дар сатҳи ғайрирасмӣ бо донишмандони дохили кишвар ва ҳатто “салавоту дурудгӯӣ” бо тарзу усули ташайюъ дар минбари масҷидҳои кишвар аз ҷониби баъзе хатибон садо медод, ки ин ҳама аз ҲНИТ мерос монд.
Илова бар ин, дар шабакаи телевизиони моҳворавии “Висоли Ҳақ” гузориши ҳуҷҷатие доир ба фаъолияти баъзе аз тоҷикони шиашуда пахш гардид, ки дар ин самт нақши калидии ҲНИТ -ро бозгӯ менамуд.
Ҳар ташкилот новобаста аз намуди фаъолияташ эҳтиёҷ ба дастгирии молӣ дорад. Пас, дар ин масъала, кӣ дасти кумак ба ҷониби ҲНИТ дароз карда буд? То ҷое, ки хабарҳои ғайрирасмӣ вуҷуд доранд дастгирии молии ҲНИТ аз хориҷи кишвар будааст.
Тасдиқи ин гуфтаҳо воқеаҳои рухдодаи ибтидои моҳи сентябри соли 2015 мебошанд, ки ҳама шоҳиди бевоситаи он будем.
Зикр кардан бамаврид аст, ки ҲНИТ пеш аз ҳама ҳамчун дарвозаи вуруди ақидаҳои бегона ба Ҷумҳурии Тоҷикистон, аз ҷумла, салафият, ҳизби таҳрир ва шиа хизмат намудааст.
Ҳоло ҳам хатари ҲНИТ баид нест, зеро аз эҳтимол дур нест, ки пешвоёнашон аз хориҷи кишвар бо тарҳҳои ҷадид вориди бозии нав шаванд.
Маълум мешавад, ки шиамазхабони ХНИТ аз гуногунандеши ва фазои демократи дар ҷумҳури истифода намуда, максади нихоии худ ба доми истибдод ворид кардани мардумро амалӣ карданианд. Шахсияти роҳбари имрӯзаи ҲНИТ, махсусан (М.Кабири), рухонияти асил ва дилбастагии онхоро ба ислом инкор мекунад. Манфиатҷӯйихо ачнабипарасти, мазхаби шиаро кабул намудан, гурухбозихо ва махалгарои дар дохили ХНИТ, аз худ намудани маблагхои хизбиро мушохида намуда, аз хизб даст кашиданд.
Имруз мардум дарк намудааст, ки пешвоёни ХНИТ мазхаби шиаро кабул намудаанд, пас чи тавр мардум ХНИТ-ро чонибдори намояд? Бо кадом максад ахолии суннимазхаби чумхури аз паси пешвоёни мазхабгумкардаи ХНИТ равад? Онхо максад доранд, ки мазхаби халкро тагйир диханд. Вале хануз чанобон – пешвоёни ХНИТ бехабаранд, ки рози нихони онхо фош гардид. Эхсос ва дарки мардум табии ва худодод аст, сирре вучуд надорад, ки аз мардум пинхон монад. Бинобар он асрори пешвоёну фаъолони ХНИТ, яъне мазхаби шиаро кабул намудани онхо ошкор шуд. Ба кавли Хоча Хофиз «дардо, ки рози пинхон хохад шуд ошкоро».

Расул Абдулқодиров,

Номзади илми фалсафа, Узви Шӯрои ҷамъиятии Сафорати ҶТ дар ФР

Подробнее ...

Мухаммад ЭГАМЗОД: "ПОСЛАНИЕ ЛИДЕРА НАЦИИ СЛУШАЛА ВСЯ СТРАНА"

Очередное традиционное Послание Основателя мира и национального единства – Лидера нации, Президента Республики Таджикистан Эмомали Рахмона к Маджлиси Оли РТ с большим энтузиазмом и интересом было встречено населением Таджикистана. Вот, что сказал по этому поводу корреспонденту НИАТ “Ховар” Мухаммад ЭГАМЗОД– Советник Управления стран Азии и Африки МИД Таджикитсана
“В очередном Послании Основателя мира и национального единства – Лидера нации, Президента Республики Таджикистан уважаемого Эмомали Рахмона была обозначена стратегия развития страны на ближайшее время. Нынешнее Послание Главы государства является конкретным руководством дальнейших действий по достижению поставленных целей. В нем были обозначены основные задачи, которые общими усилиями, таджикистанцам следует достичь в предстоящем 2018 году”,- отметил в беседе с нашим корреспондентом Мухаммад Эгамзод.
По его мнению, Послание Лидера нации с особым интересом было заслушано нашими соотечественниками и за пределами Родины — во многих странах мира, и где мы имеем дипломатические представительства и консульские учреждения, где проживает и работает многочисленная таджикская диаспора.
«К таджикистанцам обращался не просто Президент, а Лидер нации. Он определил основные направления внутренней и внешней политики государства, пути развития экономики, энергетики, транспорта, безопасности, здравоохранения, а также культуры, науки, образования и социальной защиты, — говорит таджикский дипломат.
В ходе своего ежегодного Послания Парламенту, Президент поставил перед соответствующими ведомствами и структурами конкретные задачи, отметив, что только вместе мы сможем достичь всех поставленных перед нами задач и целей, способствующих процветанию нашей любимой Родины, и только объединив усилия власти, общественности, предпринимателей и граждан республики мы сможем достичь успехов в улучшении качества жизни, укрепления единства нации и общественно-политической стабильности в стране, создание фундамента развития и процветания Таджикистана.
«Говоря о внешней политике, Президент страны снова заявил, что Республика Таджикистан будет продолжать политику открытых дверей в отношениях с зарубежными странами. Мы продолжим поддерживать дружественные отношения и всестороннее взаимовыгодное сотрудничество со всеми странами мира на основе взаимного уважения и равенства», — отметил М. Эгамзод.
По мнению дипломата, Лидер нации, уважаемый Эмомали Рахмон особо подчеркнул, что Таджикистан выступает за укрепление отношений со странами Центральной Азии, особенно по части свободного и беспрепятственного передвижения людей и товаров.
«По словам Главы Таджикистана, укрепление сотрудничества между соседними странами в Центральной Азии может обеспечить региональную безопасность в этом регионе», — добавил М. Эгамзод.
Таджикистан придает особое значение сотрудничеству на уровне СНГ. Президент напомнил, что в будущем году председательство в СНГ переходит Таджикистану.
Лидер нации особо подчеркнул, что Таджикистану важна сплоченность с международным сообществом в борьбе с угрозами и вызовами безопасности в мире. Мы привержены мирному, дипломатическому решению всех имеющихся политических противостояний.
«Национальное единство, целостность страны, вера в свое Отечество и ее будущее – это наши общие и дорожайшие достижения в период Государственной независимости, которые стали возможными только при сильном Лидере – Президенте Республики Таджикистан Эмомали Рахмоне. Это реальность, которая обеспечена поддержкой всех граждан страны», — резюмировал дипломат.

Источник: ДУШАНБЕ, 26.12.2017 /НИАТ «Ховар»/.

Подробнее ...

ПИВТ и ИГИЛ: реальные доказательства идентичности учений, деятельности и целей этих двух экстремистских организаций

Как сообщалось ранее, ответственность за недавний теракт в Нью-Йорке взял на себя ИГИЛ (запрещена в Таджикистане). Это еще раз свидетельствует о том, какую серьезную опасность представляет эта террористическая организация всему миру, в том числе и Таджикистану, являющемуся частью мирового сообщества. Особенно в то время, когда учение, деятельность и цели ИГИЛ и запрещенной в Таджикистане экстремистско-террористической организации Партия исламского возрождения Таджикистана совпадают. Об том была опубликована статья в газете «Фараж», которую сегодня мы решили перепечатать в переводе на русском.
В последние годы весь мир удивлен зверством экстремистской и террористической группы, именуемой «Исламское государство», или ИГИЛ. Ежедневно во всем мире людей приводят в ужас сцены особо жестокого группового убийства невинных людей, сжигание или подрыв живых людей, снятие моментов убийства на видео и наслаждение от их просмотра, обучение малолетних обрезанию головы, строительство могилообразных тюрем, введение рабовладения и работорговли, уничтожение людей по этническим и религиозным убеждениям и тысячи других преступлений, совершаемых со стороны ИГИЛ.
Увидев эти сцены, любой гражданин Таджикистана невольно скажет: «Хорошо, что наш народ далек от этих ужасов, в нашей стране царит атмосфера мира и свободы». Когда я вижу эти сцены по ТВ, сто раз благодарю за то, что в Таджикистане своевременно был пресечен ИГИЛ, и наше государство вовремя запретило деятельность ИГИЛ!
В Таджикистане эта организация называла себя ПИВТ, однако её деятельность показала, что разница между ними лишь в названии – ПИВТ тот же ИГИЛ или наоборот. Одна идеология, одна цель, одна задача, один способ деятельности или, как говорят, «один почерк». Только в зависимости от страны расположения в названии ИГИЛ имеются слова «Ирак и Левант», а в ПИВТ слово «Таджикистан».
В последние несколько месяцев таджикский ученый Исломиддин Шарифов в двух своих статьях доказал, что террористическая и экстремистская организация ПИВТ является продолжением «Братьев мусульман» и копией ИГИЛ. А журналист НИАТ «Ховар» Акрам Сангзода, проведя исследование по этому вопросу, полностью доказал, что ПИВТ является продолжением международной экстремистской организации «Братья мусульмане». Однако по причине того, что статьи этих таджикских ученых имели научно-логический характер, некоторые зарубежные члены ПИВТ, особенно координатор ПИВТ и их покровитель – Сайидюнуси Истаравшани, прилагают усилие философски ответить на эти статьи и отрицать — ПИВТ не является продолжением «Братьев мусульман» и копией ИГИЛ.
Узнав об этом, хотел бы представить народу ряд примеров, исторических и правдивых фактов о том, что ПИВТ действительно является ИГИЛ, чтобы у народа не было больше сомнений в этом. Если этот ахунд – пивтовец С. Истаравшани или другие пивтовцы сумеют опровергнуть хоть один факт этой статьи или доказать, что это не так, я готов извиниться. Но что поделать, если все, что я скажу, — чистая правда, т. к. это пережил таджикский народ, и все это прошло через нас.
Поэтому если мы захотим показать и оценить истинное лицо террористической и экстремистской организации (ТЭО) ПИВТ не по чустской тюбетейке С. А. Нури, не по модному французскому галстуку М. Кабири, не по «умным» очкам Сайидюнуса, то есть не по внешности, а по реальным действиям этой организации, то выяснится, что вся её деятельность похожа на ИГИЛ, а в некоторых вопросах даже превосходит её.
В 1989 году в центральных мечетях Куляба и Курган-Тюбе произошел случай, который удивил не только народ, но и силовые структуры СССР. Когда закончилась пятничная молитва, неожиданно сотни совершающих намаз граждан, перепрыгнув через сидящих, набросились на имама и верующих стариков и стали безжалостно избивать их. Во время следствия следователи спрашивали, как случилось, что в одно мгновение сотни верующих, вооружившись палками, железными арматурами и ножами, будто специально обученное войско, напали на эти две мечети? Позднее выяснилось, что эти «войска» являлись членами ПИВТ и месяцами готовили план захвата мечетей Хатлонской области. Прийти в Дом Аллаха, держа за пазухой палки, спрятав ножи в карманах и вместо совершения намаза, напасть на имама и верующих, было первой военно-политической акцией ПИВТ. Нападение пивтовцев на эти мечети с целью получения должности имамов — это в ту пору не могло прийти в голову ни одному таджику, ни одному мусульманину и ни одному ханафиту.
Вот так еще в советское время в Таджикистане появилась группа, которая внешне имела исламское название, однако для неё ни мечеть, ни намаз не были святыми, основными их целями были интерес и власть. Еще живы дедушка Мулло Хайдар, Мулло Абдурахими Кулоби, наверное, еще жив Домулло Муродджон Кургани, они могут подтвердить, как произошло первое открытое вооруженное нападение пивтовцев в тот период.
В апреле 1992 года, когда ТЭО ПИВТ на основе плана своих зарубежных покровителей начала вооруженную фазу гражданской войны, первыми их делами было взятие в заложники, открытие тюрем, мест пыток и убийств. Центральная тюрьма ПИВТ расположилась в здании бани совхоза «Туркманистон» Вахшского района, в 1991-1992 годах пивтовцы содержали там сотни людей, которых незаконно пытали и казнили. Когда этот район был освобожден от пивтовцев, в подвале этой бани были обнаружены сотни расчлененных органов людей, десятки трупов, по которым нельзя было определить их принадлежность к той или иной группе. Одной из ужасных сцен этой тюрьмы пивтовцев, которые были хуже, чем представители ИГИЛ, было расчленение мужских органов. Тогда местные старики, собрав эти органы в мешки, молясь, похоронили на местном кладбище Заргар. Поэтому, когда по телевизору показывают преступления ИГИЛ, перед глазами сразу предстает эта кровавая баня ПИВТ в Вахшском районе. Можно сказать, что ИГИЛ еще десятки лет тому назад начинал свою деятельность у нас.
Теперь я хочу спросить у адвоката пивтовцев С. Истаравшани: была или нет эта кровавая тюрьма в совхозе «Туркманистон»? Были или не были расчленены сотни невинных молодых людей в подвале этой тюрьмы? Если он скажет, что нет, то мы еще раз убедимся, что этот ахунд врет. Если ответ будет положительным, то еще раз будет доказано, что ПИВТ не только похож на ИГИЛ, но в совершении таких преступлений является опытней и страшней ИГИЛ.
Здесь не может быть и речи о философии и науке, здесь речь идет о фактах и истине, которые имеют тысячи свидетелей.
Говоря о кровавой тюрьме ПИВТ в совхозе «Туркманистон», вспомнил еще одну вещь. Сегодня один из командиров этой тюрьмы, член политсовета ПИВТ Шамсиддин Саидов, разгуливая по европейским странам, в полупьяном виде участвует на конференциях и даже рассуждает о правах человека. Давайте отправим фото, видео тех сцен и свидетельства очевидцев той «лавки мясника» ПИВТ и одного из его ответственных Ш. Саидова его европейским друзьям, которые дали ему убежище. Эти записи должны быть в архиве «Телевидения Хатлона». В соответствии с международными законами этот человек должен быть осужден по обвинению в «военном преступлении» и «геноциде». Однако сейчас он представляет себя защитником прав человечества. Это высшая степень подлости и обмана, которая характерна только пивтовцам.
Вдобавок к этому, друзья, его окружение и достоверные источники подтверждают, что он наркоман и наркозависимый. Хорошо бы, если его европейские друзья подтвердили эту болезнь тридцатилетнего «мясника» ПИВТ, или выяснили, откуда он в Европе достает наркотики.
Вместе с тем, необыкновенное изобретение пивтовцев в Таджикистане, т. н. «бочка-тюрьма» и «бочка-пытка», еще раз свидетельствует о том, что ПИВТ и ИГИЛ – это одно понятие. Это антигуманное изобретение ПИВТ заключалось в том, что пивтовцы содержали людей в железных бочках из-под воды или горючего. Иногда в одну 1-2 тонную бочку бросали по 8-10 человек и закрывали её на замок. Из такой тюрьмы сбежать невозможно, в большинстве своем люди медленно умирали из-за жары, нехватки воздуха и вони. А зимой в таких тюрьмах умирали от холода. Согласно достоверным источникам, такими тюрьмами в Джиргатале и Таджикабаде пользовались знаменитые командиры ПИВТ Шайхи Ёрибек, в Нурабаде Мулло Абдулло, а в Рохати Рахмон «Гитлер» и Мансур Муваккалов.
Другим страшным изобретением пивтовцев было то, что командиры ПИВТ, бросив невинных людей в такие бочки, приказывали снаружи железными предметами бить по ним. От ужасного и громкого звука у человека в бочке лопались ушные перепонки. Человека доводили до состояния невменяемости, или же сердце у него останавливалось от сильной психологической нагрузки. Эти страшнейшие способы наказания, пыток и казней, изобретенные ПИВТ, были применены к тысячам граждан. И эти способы, наверное, можно будет назвать пытками или «акустической» казнью. Ужас, до которого еще не додумались боевики ИГИЛ.
Найдется такой пивтовец, который мог бы отрицать существование бочек-тюрем ПИВТ? Конечно, нет, потому что им хорошо известно, сколько таких бочек имел каждый командир ПИВТ. Или пивтовцы думают, что коварные улыбки М. Кабири скроют это, или народ забыл все это? Никогда. В качестве доказательства сегодня десятки людей из Джиргаталя, Нуробода, Таджикабада, Ромита или Рохати, прошедшие через бочки-тюрьмы ПИВТ, лечатся у психиатров. Каждый из этих случайно выживших является свидетелем чудовищных и немыслимых преступлений ПИВТ — ИГИЛ. У них сохранились медкарты и они готовы засвидетельствовать перед всем миром. В таком случае, с какой совестью С. Истаравшани, считающий себя ученым и философом, может оправдывать нечеловеческие преступления ПИВТ и защищать их авторов? Если так, тогда давайте дадим этому ходжи народное звание «философ терроризма».
Таких неслыханных преступлений очень много, например, взятие в блокаду Кулябского региона, которое привело к смерти тысяч женщин и детей от голода в результате употребления зерен трав и веника; взятие в заложники депутатов Верховного Совета и их содержание в подвале парламента в 1992 году; взятие в заложники учеников русской школы № 8 столицы; создание концлагеря в районе Тавильдары, особенно Вахёи Боло в 1994-1998 годах, использование людей в качестве рабов и их удерживание там в течение 4-5 лет; нападение на 12-ю российскую погранзаставу и убийство пограничников в 1995 году; зверское убийство миссии ООН в Тавильдаре в 1997 году; убийство новобранцев Министерства обороны в ущелье Камаров в 2010 году; серия террористических актов в отношении видных политических личностей и деятелей культуры Таджикистана и другие. Все это еще раз показывает, что в вопросах жестокости, гнета, казни и преступлений между ПИВТ и ИГИЛ никакой разницы нет.
Короче, убийство более 150 тысяч жителей страны в период внутреннего противостояния, организованное со стороны ПИВТ, достаточно, чтобы оценить уровень преступлений ПИВТ перед своим народом. Если учесть количество населения Таджикистана в 1993 году, это составляет 3% от всего населения страны! Вот о каком объеме больших преступлений идет речь!
Кроме идентичности способов деятельности, цели ИГИЛ и ПИВТ также идентичны: захват власти и образование средневекового исламского государства. Прав таджикский ученый Рустами Азиз, который год назад, прочитав книги основоположника ПИВТ С. А. Нури, на основе множества выдержек показал, что основной целью ПИВТ также является построение исламского государства. Это правда, т. к. ПИВТ не раз доказывала это в действительности.
Например, в январе 1993 года, когда Раштская зона временно находилась под контролем ПИВТ, они сразу же образовали свое маленькое государство «Исламская Республика Гарм» и распространили там по своим экстремистским пивтовским понятиям исламские порядки. Президентом этого исламского государства был объявлен член политсовета ПИВТ Саъдидини Рустам, а министром обороны – жестокий командир Ризвон Садиров. Обратите внимание, первыми указами этого самопровозглашенного государства были: «запрет на выход женщин из дома», «длина бороды мужчины должна быть не менее четырех пальцев», «запрет на посещение школы девочками», «обязательный призыв на службу, по два муджахеда из каждой семьи», «в распоряжение боевиков передать запасы продовольствия народа – муку, мед, скот, картошку, яблоки и др.», «запрет музыки на свадьбе» и т. д. Если сравнить эти указы «исламского государства» ПИВТ с указами халифа ИГИЛ, то никакой разницы не будет.
Иначе говоря, при первом же случае пивтовцы установили в Гарме режим угнетателей и грабежа народа под названием «исламское государство». К счастью, эта темная структура пивтовцев не имела развития и весной того же года была ликвидирована правительственными силами. Лидеры пустились в бега в Афганистан и там продолжили свой деспотизм над таджикскими беженцами.
Пусть найдется хоть один пивтовец или их адвокат, который опровергнул бы «Исламскую Республику Гарм». Доказал бы, что ПИВТ не издавал таких античеловеческих и грабительских указов и не провозглашал «исламское государство». Был или не был насильственный сбор яблок, меда, картошки и хлеба народа Гарма «для муджахедов»? Никто из них не сможет опровергнуть это, потому что весь народ Раштской долины знает эту историческую реальность ужасных действий ПИВТ. Если даже С. Истаравшани, считающий себя великим ученым, соберет свои «небесные и земные знания» или задействует для этого всех своих ахундов, не сможет опровергнуть даже частицу этих преступлений. Потому что народ Рашта жив, и все рукописи указов «президента ИРГ», написанные кривым и неграмотным почерком Мулло Саъдидини Рустама, хранятся для истории в томах его первого уголовного дела, следствие по которому было проведено в 1994-1995 годах.
И самое удивительное, на прошлой неделе в СМИ было опубликовано выступление одного из активистов – беженцев ПИВТ в Польше Мухаммадсаида Ризои, в котором говорится, что ПИВТ является сторонником светского демократического государства. Эта ложь сказана для открытого обмана европейцев, т. к. ПИВТ при малейшей благоприятной обстановке сразу же осуществит свою заветную мечту – создание средневекового государства угнетателей. Как это завещано пивтовцам в книгах С. А. Нури или как в 1993 году в Раште была создана такая чудовищная организация. По этой причине, прочитав слова М. Ризои, вспоминаю следующую строку из четверостишья У. Хайяма: «Это скажи тем, кто не знает тебя…». Уверен, что таджикский народ больше никогда не поддастся обману этих пивтовских лицемеров.
Не следует забывать, что «исламское государство» ПИВТ широко использовало другие элементы ИГИЛ, например, организацию «исламских судов» или «самосуд», обвинение в неверии невинных людей и их казнь. Судья этого государства ПИВТ мулло Абдулгаффор «Танк» по всем делам давал один вердикт – казнь. Потому что лишь этим был ограничен уровень его знаний и идеологии. За время деятельности «исламских судов» ПИВТ в Раште, Язгулеме и на территории Афганистана по приговору этого судьи были убиты сотни невинных граждан. После Абдулгаффора «Танк» обязанности судьи ПИВТ в Афганистане продолжил Мавлави Мухаммадджон Файзмухаммади Панджи, приговоры которого были еще более жестокими и суровыми.
Одним из знаменитых приговоров Мулло Абдулгаффора в 1994 году было разрешение курения анаши и незаконного оборота наркотиков для всех боевиков ПИВТ. На основании этой фетвы почти все командиры и боевики ПИВТ в период гражданской войны занялись куплей-продажей наркотиков, ПИВТ также содержал себя этим. Эту правду знали все члены и не члены ПИВТ. Все помнят, какие боестолкновения проходили между афганскими контрабандистами и командирами ПИВТ из-за несвоевременной уплаты денег «за товар».
Эта фетва ПИВТ еще раз свидетельствует о единстве ПИВТ и ИГИЛ, т. к. халифа ИГИЛ Аль Багдади также издал фетву «Анаша является халял для муджахеда, она возвеличивает его гордость»! Фетва, которая противоречит всему учению исламской религии. После всего этого, какое различие может быть между ПИВТ и ИГИЛ? Фетва — одна, способ мысли – один, источник прибыли – один.
Судья ПИВТ Мулло Абдулгаффор приговаривал к смерти даже тех беженцев, которые пытались возвратиться в Таджикистан из Афганистана с формулировкой «оставив дом ислама, возвращается в дом кафира». Этот мулла-фанатик, как мне помнится, в начале мая 1994 года, издал такой приговор и в отношении нашего пира Мавлави Мухаммади Кумсангири. Потому что Мавлави, одним из первых перешедших в Афганистан, увидев реалии тех дней, объявил «неправильным» джихад ПИВТ, поддержал мир и со своими мюридами из Афганистана вернулся в Таджикистан.
В тот период, я в качестве журналиста немного проработал на радио ПИВТ «Голос муджахеда», по поручению председателя Бободжони Шафеъ записывал проповеди С. А. Нури в пятничных молитвах в лагере беженцев и передавал в эфир радио ПИВТ, которое было технически оборудовано Исламской Республикой Иран. Поэтому точно помню, как на одной из пятничных молитв таджикских беженцев С. А. Нури прокомментировал и подтвердил правильность вынесенного приговора Мулло Абдулгаффора и «об обязательной казни Мавлави Мухаммади», по причине его возвращения в Таджикистан.
Так как Мавлави Мухаммади пользовался большим авторитетом среди выходцев из Хоита, после пятничной молитвы обстановка резко ухудшилась. Вечером того же дня во исполнение приговора вооруженная группа ПИВТ организовала нападение на жилье Мавлави в лагере Боги Ширкат. В этой стычке были убиты 6 человек. Однако его вооруженные мюриды, особенно выходцы их Хоита, обеспечили его охрану со всех сторон, затем при содействии знаменитого афганского командира Наджмиддина передислоцировали его сначала в Тахор, позднее с разрешения Б. Раббони отправили в Таджикистан.
Хазрат Мавлави Мухаммади прожил 90 лет, до 2014 года еще был жив, до конца своей жизни всегда наставлял избегать ПИВТ, т. к. она не из нашего мазхаба. Тысячи беженцев лагерей Боги Ширкат и Кампи Сахи были свидетелями этого случая, а также других преступлений судов, судей и командиров ПИВТ в Афганистане.
Пусть хоть один пивтовец или адвокат, или координатор опровергнет, что не было таких судей, «исламских судов», не было такого приговора в отношении Мавлави Мухаммади, нападения с целью убийства этого выдающегося ученого ханафита Таджикистана. Нет, никоим образом не смогут опровергнуть. Это было. Тысячи свидетелей этого известного случая, в частности дети, еще живы.
Однако если сказать правду, в этом вопросе ИГИЛ имеет преимущество над ПИВТ. ИГИЛ открыто объявил, что построит «исламский халифат» и распространит такие чудовищные средневековые законы. Но ПИВТ работает с позиции обмана и лицемерия. В официальных государственных документах ПИВТ объявляет себя сторонником «демократического государства», однако в своих секретных сборищах и в отчетах своим покровителям, записи которых имеются, указывает своей целью построение исламского государства. В чем причина такого лицемерия ПИВТ? Причина в том, что лидеры ПИВТ давно отошли от таджикского ханафизма и приняли мазхаб шиитов. В этом мазхабе является обычным сокрытие своих истинных целей. Согласно учениям шиитов, обман не является грехом. Таким образом, если ИГИЛ — это террористическо-экстремистская организация, то его таджикский вариант — ПИВТ является лицемерной террористическо-экстремистской организацией. То есть, в этом вопросе она опаснее ИГИЛ.
В любом государстве никогда не простят такие немыслимые преступления какой-то террористической организации. Взять ту же Европу, прошло 80 лет, но и сегодня не простили преступления, совершенные фашизмом, и не простят в будущем. Достоверно указанные преступления ПИВТ ничем не уступают фашизму. Если фашисты убивали людей в газокамерах, то ПИВТ делала то же самое в железных бочках. Или согласно фетве пивтовцев и их покровителей убийство таджиков не является грехом?
Но величие нашего Лидера нации уважаемого Эмомали Рахмона заключалось в том, что ради мира и единства, спокойствия и стабильности Таджикистана эта группа попала под амнистию. Воспользовавшись этим, преступники ПИВТ в течение 16 лет продолжили свою деятельность в атмосфере мира и спокойствия. Несмотря на то, что эти преступления были полностью известны таджикскому народу и силовым ведомствам, ради мира никто не трогал эти дела и не использовал их.
За это время пивтовцы обзавелись прекрасными дворцами, магазинами, торговыми рынками, садами, дорогими автомашинами, тремя-четырьмя женами. Однако жаль, что повторно им завладело нечистое и неблагодарное сознание и вместо благодарности за уступки Руководителю государства, достижение ценностей мира и единства они затеяли планы государственного переворота!
Так, в сентябре 2015 года эта террористическо-экстремистская организация по непосредственному указанию своих покровителей и через своего ставленника — генерала Х. Назарзода попыталась осуществить план государственного переворота и совершить покушение на единство и безопасность Таджикистана. Конечно, эта попытка была своевременно пресечена, и наш Таджикистан был спасен от иностранной угрозы. Однако эти действия ПИВТ решительно доказали, что эта группа не подлежит исправлению. По этой причине Верховный Суд вынужден был запретить деятельность этой организации. Адвокаты ПИВТ должны понять, что запрет ПИВТ не имеет отношения к соглашению о мире, т. к. ПИВТ не была запрещена за его преступления наподобие ИГИЛ, а за попытку совершения вооруженного государственного переворота, запланированного в 2015 году по заданию иностранного государства.
Таким образом, ИГИЛ и ПИВТ в действительности являются одной организацией, имеющей одних планировщиков, спонсоров и покровителей. Цель, идеология и способ деятельности тоже идентичны. На этой основе нет разницы между, скажем, ИГИЛ, «Аль-Каидой», «Талибаном», «Боки Харам» или ПИВТ. Названия разные, но деятельность и сущность одинаковы. Нет разницы, если будем называть: Бен Ладен, Мулла Умар, Абубакр Багдади или Мухиддин Кабири. Различаются имена, места, формы, но цели, роли, покровители, спонсоры одни и те же.
Принимая во внимание именно эти общности и реальность, последние месяцы влиятельные мировые организации и державы включили ПИВТ наравне с «Аль-Каидой», «Талибаном», ИГИЛ в черный список террористических и экстремистских организаций, запретили её деятельность на территории своих стран. Так, ШОС, в которую входят Россия, Китай, Казахстан, Кыргызстан, Узбекистан, Индия и Пакистан, а также ОДКБ, являющаяся мощной региональной организацией, единодушно объявили ПИВТ террористической и экстремистской организацией.
А Интерпол, включив руководителей ПИВТ в список опасных международных преступников, дал указание на их арест по всему миру. Эта решительная мера международных организаций и влиятельных стран еще раз доказала экстремистскую и террористическую сущность ПИВТ и её идентичность с ИГИЛ. ИГИЛ в Таджикистане.

Иззатулло Саъдулло,
кандидат исторических наук,
бывший член ПИВТ,
руководитель первичной организации ПИВТ
в районе Шохмансур с 1999 по 2009 годы,
и группа непосредственных очевидцев этих событий

Перепечатано из газеты «Фараж

 
 
    Подробнее ...

    С. Р. Мирзозода: «Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, бидуни шак, дар кӯшиши табаддулот даст дошт»


    (Суҳбати ихтисосии хабарнигори ҳафтаномаи «Ҷумҳурият» бо муовини Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сарпрокурори ҳарбӣ генерал-майори адлия С. Р. Мирзозода)


    Дар ҷаҳони муосир падидаи нангини экстремизм ва терроризм ба рушди инсоният хатари ҷиддӣ эҷод менамояд. Кӯшишҳои сиёсисозии дин дар бозиҳои геополитикӣ барои абарқудратҳо ҳамчун меъёр қарор гирифта, дар заминаи он гурӯҳҳои манфиатхоҳ низоъ ва даргириҳоро дар манотиқи мухталифи сайёра роҳандозӣ мекунанд. Вобаста ба ин ва дигар масоили дахлдор суҳбате оростем бо муовини Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сарпрокурори ҳарбӣ генерал-майори адлия С.Р. Мирзозода. Сараввал барои розигиатон ба мусоҳиба изҳори сипос менамоем ва суҳбатро бо ин савол шурӯъ мекунем:
    - Моҳи сентябри соли равон дар ҳафтаномаи «Тоҷикистон» мусоҳибаи Ш.Ҳамдампур бо судяи Суди Олии ҶТ Азизов Ш.О., ки ҳалномаи судиро дар бораи ташкилоти террористӣ-экстремистӣ шинохтани ҲНИТ қабул кардааст, таҳти унвони «То табаддулот се рӯз монда буд» интишор гардид. Мехостем, ки андешаи худро ҳамчун муовини Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Сарпрокурори ҳарбӣ пиромуни матлаби мазкур иброз медоштед.
    - Ташаккур. Ман ба далелҳои аз тарафи судяи Суди Олӣ Азизов Ш.О. овардашуда розӣ ҳастам, чунки дар ин мусоҳиба сухан дар бораи тасмимҳои меъёрии ҳуқуқӣ меравад. Яъне, ҷанбаи ҳуқуқии масъала бо назардошти ҳалномаи мақомоти судии кишвар мақоми аввалро касб кардааст. Хотиррасон бояд шуд, ки 22 сентябри соли 2015 ба Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аризаи даъвогии Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи ташкилоти террористӣ-экстремистӣ эътироф намудани ҲНИТ, қатъи фаъолият ва барҳам додани он дар ҳудуди Ҷумҳурии Тоҷикистон пешниҳод гардида буд. Аризаи Прокурори генералӣ бо таҳлили маводҳои парвандаҳои ҷиноятии давоми солҳои охир тафтишнамудаи мақомоти прокуратура, амнияти миллӣ ва корҳои дохилӣ оид ба ҷиноятҳои сангини содиркардаи роҳбарону аъзоёни фаъоли ҲНИТ асоснок карда шудааст. 29-уми сентябри соли 2015 бо ҳалномаи Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аризаи Прокурори генералӣ қонеъ карда шуда, фаъолияти Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон дар қаламрави Тоҷикистон расман қатъ ва ҳизби мазкур ҳамчун ташкилоти террористӣ-экстремистӣ эътироф карда шуд.
    - Аз назари ҳуқуқӣ ба фаъолияти созмонҳои сиёсии динӣ чӣ гуна баҳо медиҳед ва бо назардошти кадом далелҳои ҳуқуқӣ ҲНИТ ҳамчун ҳизби террористӣ шинохта шуд?
    - Мутобиқи моддаи 8 Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис ва фаъолияти иттиҳодияҳои чамъиятӣ ва ҳизбҳои сиёсие, ки нажодпарастӣ, миллатгароӣ, хусумат, бадбинии иҷтимоӣ ва мазҳабиро тарғиб мекунанд ва ё барои бо зӯрӣ сарнагун кардани сохти конститутсионӣ ва ташкили гурӯҳҳои мусаллаҳ даъват менамоянд, манъ мебошад.
    Дар давоми солҳои 2010-2015 аз ҷониби аъзоёни ҲНИТ содир кардани беш аз 40 ҷинояти вазнин ва махсусан вазнин ба қайд гирифта шудааст, ки аксарияти онҳо ҷиноятҳои дорои хусусияти экстремистӣ ва террористӣ, аз ҷумла барангехтани кинаю адовати динӣ, иштирок дар иттиҳодҳои ҷиноятӣ ва экстремистию террористӣ, даъватҳои оммавӣ барои бо роҳи зӯроварӣ тағйир додани сохти конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошанд.
    Алоқамандии аъзоёни ҲНИТ ба куштори даҳҳо нафар шаҳрвандони бегуноҳ дар ҷараёни тафтишоти парвандаҳои ҷиноятӣ тасдиқи худро ёфт. Аз ҷумла, исбот карда шуд, ки раиси бахши ҲНИТ дар ноҳияи Рашт Давлатов Ҳусниддин ба ташкилоти террористии "Ансороллоҳ" таҳти роҳбарии Раҳимов Абдулло бо лақаби «мулло Абдулло" ва Давлатов Аловиддин бо тахаллуси «Алӣ Бедакӣ», ки соли 2010 дар водии Рашт нисбат ба 25 нафар хизматчии ҳарбии Вазорати мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон акти террористӣ содир намудааст, шомил буд.
    Тафтиши парвандаҳои ҷиноятӣ ва санҷишҳои гузаронидаи мақомоти ҳифзи ҳуқуқи кишвар раванди шомилшавии аъзои ҲНИТ-ро ба сафи ташкилоти байналмилалии террористии "Давлати исломӣ", ки бо ҳалномаи Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 14 апрели соли 2015 фаъолияташ дар ҳудуди ҷумҳурӣ манъ карда шудааст, ошкор намуд. Чунончӣ, зимни азназаргузаронии манзилҳои истиқоматии роҳбарону фаъолони ҲНИТ фиттаҳо бо наворҳои видеоӣ, ки дар онҳо куштору таркишҳо ва дигар амалҳои ваҳшиёнаи ҷангиёни "Давлати исломӣ" сабт гаштаанд, дарёфт ва мусодира гардиданд.
    - Тафтишот дар мавриди амалҳои ҷиноятии раиси ҳизб М. Кабирӣ ва генерал Назарзода А., ки ба кӯшиши табаддулоти давлатӣ айбдор шудаанд, кадом далелҳоро дорад?
    Дар рафти тафтишоти пешакии парвандаи ҷиноятӣ бо далелҳои раднопазир, аз қабили нишондодҳои шоҳидон, ҷабрдидагон, айбдоршавандагон, наворҳои видеоӣ, далелҳои шайъии (маводҳо, нақшаҳо, варақаҳо, фиттаҳо, силоҳу лавозимотҳои ҷангӣ ва ғ.) дар рафти азназаргузаронии ҳуҷраҳои корӣ ва манзилҳои зисти роҳбарону фаъолони ҲНИТ ёфтагирифташуда собит гардид, ки роҳбари ҲНИТ М.Кабирӣ бо маслиҳати пешакӣ бо дигар аъзои раёсати олии ҲНИТ ва собиқ муовини вазири мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон Назарзода A. бо мақсади бо роҳи зӯроварӣ ғасб кардани ҳокимияти давлатӣ ва тағйир додани сохти конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон зиёда аз 20 гурӯҳи ҷиноятиро, ки ҳар кадоме то 30-нафарӣ аъзо дошт, созмон додаанд. Ба ин гурӯҳҳо баъзе аз собиқ размандагони Иттиҳоди неруҳои мухолифин ва дигар атрофиёни Назарзода А. роҳбарӣ мекарданд. Бо мақсади аз ҷиҳати моддию молиявӣ дастгирӣ намудани аъзои иттиҳоди ҷиноятии террористӣ, ба онҳо тавассути фондҳои ба ном хайриявии кишварҳои манфиатдори хориҷӣ мунтазам аз 500 то 600 сомонӣ маблағҳои пулӣ мерасониданд.
    Ҷиҳати амалӣ намудани ҳаракатҳои ҷинояткоронаи худ, аз рӯи маслиҳати пешакӣ гурӯҳҳои мусаллаҳро барои аз кор баровардани воситаҳои алоқаи телефонӣ ва ғасб кардани иншоотҳои муҳими давлатӣ аз қабили Қасри Миллат, Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Фурудгоҳи байналмилалии шаҳри Душанбе, биноҳои маъмурии КДАМ, ВКД, Вазорати мудофиа, Кумитаи телевизион ва радио, РВКД-и шаҳри Душанбе, ШВКД-и ноҳияҳои Фирдавсӣ, Сино, Шоҳмансур, И.Сомонӣ ва шаҳри Ваҳдат муваззаф карданд.
    Далели дигар, ки гунаҳгории М.Кабирӣ ва ҳаммаслаконашро дар содир намудани ин ҷиноятҳо тасдиқ мекунад, ин иштироки бевоситаи номбурда дар маблағгузории суйиқасди табодулоти давлатӣ мебошад. Аз ҷумла 2 сентябри соли 2015 бо супориши М.Кабирӣ писараш Руҳулло бо ҳамроҳии ронандааш Сайфов Ҳ.Т. пули нақдро ба маблағи 1 миллиону 200 ҳазор доллари ИМА ба хонаи Назарзода А. бурда, ба ӯ супоридаанд.
    Шаби 3 ба 4 сентябри соли 2015 зиёда аз 150 узви иттиҳоди ҷиноятӣ бо супориш ва роҳбарии бевоситаи Назарзода А. дар дохили собиқ корхонаи нонпазӣ, воқеъ дар ш. Душанбе, кӯчаи А. Дониш, ки ба Назарзода А.М. мансуб буд, ҷамъ омада, бо силоҳҳои оташфишони автомат, пулемёт, гранатомёт ва дигар лавозимоти ҷангӣ ғайриқонунӣ мусаллаҳ гардиданд.
    Баъдан Назарзода А. маҳз бо супориши Кабирӣ М. бо сӯйистифода аз мақоми хизматии муовини Вазири мудофиа, якҷоя бо ҳаммаслаконаш навбатдори Нуқтаи назорати гузаргоҳи Вазорати мудофиа, қисмҳои ҳарбии №17651 ва 08050-ро бесилоҳ гардонида, ба бинои маъмурии Вазорати мудофиа ва қисмҳои низомии номбурда ғайриқонунӣ ворид шуданд. Аз он ҷо миқдори зиёди аслиҳаи оташфишон, сару либоси ҳарбӣ ва лавозимоти ҷангиро бо мақсади мусаллаҳ гардонидани аъзои иттиҳоди ҷиноятӣ тасарруф намуданд.
    Онҳо худи ҳамон шаб дар ҳудуди шаҳри Душанбе, ноҳияи Рӯдакӣ ва шаҳри Ваҳдат ба кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, ки дар ҳолати иҷрои вазифаҳои хизматӣ қарор доштанд, бо истифода аз силоҳи оташфишон ҳуҷумҳои мусаллаҳона анҷом доданд. Дар натиҷа 10 хизматчии мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ба ҳалокат расида, 7 нафар бо ҷароҳатҳои ҷисмонӣ дар беморхона бистарӣ гардид.
    - Аз далелҳои дар боло овардаатон метавон натиҷа гирифт, ки М. Кабирӣ тавассути Назарзода А. шабакаи ҷиноятиро роҳбарӣ ва назорат мекардааст. Ҳамин тавр?
    - Бале. Аз моҳи августи соли 2006 Кабирӣ М. роҳбарии ҲНИТ-ро ба уҳда дошта, бо дағалона вайрон кардани шартҳои Созишномаи умумӣ дар бораи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон аз 27 июни соли 1997, якҷоя бо дигар ҳаммаслаконаш пайваста бо истифода аз усулҳои таблиғоти динӣ мардумро рӯҳан барои бо роҳи зӯроварӣ тағйир додани сохти конститутсионӣ дар кишвар омода месохтанд.
    -Кирдорҳои ҷиноятии М.Кабирӣ, Назарзода А. ва ҳаммаслаконашон ба кадом моддаҳои Кодекси ҷиноятӣ бандубаст карда шудаанд?
    Дар асоси далелҳои боэътимод пурра собит шудааст, ки роҳбарону фаъолони Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, бидуни шак, дар табаддулоти давлатӣ даст доштаанд. Бинобар ин бо ҳукми Коллегияи судӣ оид ба парвандаҳои ҷиноятии Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 2 июни соли 2016 14 нафар узви раёсати олии ҲНИТ дар содир намудани ҷиноятҳои даъвати оммавӣ барои бо роҳи зӯроварӣ тағйир додани сохти конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон, исёни мусаллаҳона, терроризм ва маблағгузории он гунаҳгор дониста шуда, маҳкум гардиданд. Нисбати худи Кабирӣ М. бошад, тавассути Интерпол кофтукови байналмилалӣ эълон карда шудааст.
    - Модоме ки аъмоли содирнамудаи роҳбарону фаъолони ТЭТ ҲНИТ бо ин қадар моддаҳои Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиноят ҳисобида шаванд, пас барои чӣ баъзе кишварҳои хориҷӣ, махсусан аврупоӣ онҳоро нодида мегиранд. Магар ин кирдорҳо дар он кишварҳо ҷиноят нестанд?
    Бояд қайд кард, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ, ки ба санадҳои ҳуқуқии байналхалқӣ имзо гузоштааст, фаъолияти ҲНИТ-ро ба таври шаффоф тибқи талаботи қонунгузорӣ ва меъёрҳои ҳуқуқи байналмилалӣ баррасию муҳокима намуд.
    Аъмоли террористии ТЭТ ҲНИТ аз рӯи талаботҳои моддаи 129 (созмон додани иттиҳоди ҷиноятӣ)-и Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Федеративии Олмон, моддаҳои 149 (барангезонидани халқ барои шӯриши яроқнок бар зидди Ҳокимият), 313 (созмон додани иттиҳоди ҷиноятӣ)-и КҶ Туркия, моддаҳои 127 (бо роҳи зӯроварӣ тағйир додани сохти конститутсионӣ), 128 (бо роҳи зӯроварӣ бартараф кардани мақоми конститутсионӣ), 140 (сӯиқасд ба суст кардани иқтидори ҳарбӣ)-и КҶ Ҷумҳурии Полша, моддаҳои 242 (хиёнат ба давлат), 249 (кӯшиши бо роҳи зӯроварӣ аз вазифааш дур кардани Президент), 278 (созмон додани иттиҳоди ҷиноятӣ)-и КҶ Австрия, моддаҳои 104 (сӯиқасд барои вайрон кардан ва тағйир додани шакли идоракунӣ), 113 (шӯриши яроқнок), 124 (сӯиқасд ба барангехтани ҷанги шаҳрвандӣ)-и КҶ Белгия, инчунин Конвенсияи Шӯрои Аврупо «Дар бораи пешгирии терроризм» аз 16 майи соли 2005, Декларатсия «Дар бораи андешидани чораҳо оид ба барҳам додани терроризми байналмилалӣ», ки бо Қатъномаи Ассамблеяи Генералии СММ аз 09 декабри соли 1994 қабул карда шудааст, ҳамчун ҷиноят баҳогузорӣ ва тафсир мегардад.
    Террорист дар куҷое, ки ҷиноят содир накунад вай террорист аст. Ашхосе, ки чунин ҷиноятҳои хусусияти террористидоштаро дар дилхоҳ кишвар содир мекунанд, ҳатман тибқи қонунгузории ҷиноятии он давлат ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашида мешаванд.
    Бинобар ҳамин ҳам соли 2016 ҲНИТ ба Феҳристи ташкилотҳои террористии Созмони Ҳамкории Шанхай ва Созмони Аҳдномаи Амнияти Дастаҷамъӣ ворид карда шудааст.
    -Ин тавр бошад, барои чи роҳбарони ташкилоти террористии ҲНИТ дар Эрон ва баъзе дигар кишварҳои хориҷӣ то ҳол озодона мегарданд?
    Мутаассифона, баъзе аз кишварҳо манфиатҳои геополитикии худро пеша карда, аз стандартҳои дугона истифода менамоянд. Онҳо зери қаноти созмонҳои ба ном байналмилалию ҳифзи ҳуқуқ ва озодиҳои инсон, ки ҳадафи аслиашон танҳо ҳимояи манофеи кишвари муассис аст, минбарҳои таблиғотиро дар ихтиёри террористоне чун Кабирию думравонаш мегузоранд ва онҳоро маблағгузорӣ мекунанд. Аммо ин гурӯҳҳо ба ҳадафи нопоки худ нахоҳанд расид, зеро мардум ҳақиқати воқеиро дарк намуд ва фаҳмид, ки агар ҲНИТ ба сари қудрат меомад, чӣ оқибату балоҳоро ба сари халқ ва Ватани азизамон меовард.
    - Барои як суҳбати хуби ихтисосӣ арзи сипос менамоем.

    Бознашр аз «Ҷумҳурият» 31 октябри соли 2017 № 224 (23305)

    Подробнее ...

    ТО ТАБАДДУЛОТ СЕ РӮЗ МОНДА БУД


    Мусоҳибаи Шарифи Ҳамдампур бо судяе, ки фаъолияти ҲНИТ-ро манъ намуд
    Қарори Суди Олии ҶТ дар бораи манъ кардани фаъолияти ҲНИТ ва ҳамчун ташкилоти террористӣ -экстремистӣ шинохтани он боиси ҳамоиши ҷонибдорони ин ҳизб дар шаҳрҳои Берлин ва Варшаваи Лаҳистон гардид. Дар ин ҳамоишҳо қонунӣ будани ин қарор зери шубҳа гузошта мешавад. Оё Суди Олии ҶТ барои чунин қарор баровардан асоси ҳуқуқӣ дошт ва ё ин амал дар доираи як иқдоми сиёсӣ сурат гирифт? Барои дарёфти посух ба ин савол ҳафтаномаи «Тоҷикистон» бо як номаи расмӣ ба Суди Олии ҶТ муроҷиат намуд. Азизов Шамс Одинаевич, судяи Суди Олӣ, ки ҳалномаи судиро дар бораи ташкилоти террористӣ-экстремистӣ шинохтани ҲНИТ қабул кардааст, омодагӣ зоҳир намуд, ки ба саволҳои шореҳи «Тоҷикистон» посух гӯяд.
    -Муҳтарам Шамс Одинаевич, тибқи қарори Суди Олӣ ҲНИТ ташкилоти террористӣ-экстремистӣ эълон гардид. Баъд аз гузашти вақт аъзо ва ҳаводорони ин ҳизб қонунӣ будани ин қарорро зери шубҳа гузоштанд ва ҳоло созмонҳои байналхалқиро мехоҳанд ба ин хулосаи худ мутмаин созанд. Шояд онҳо барои чунин хулоса баровардан асос доранд ва дар бастани фаъолияти ин ҳизб шитобкорӣ роҳ ёфт?
    -Дар ин кор ҳеҷ шитобкорие роҳ наёфтааст. Вобаста ба ҳар масъалаи мавриди баҳс назарҳо гуногун мешаванд, аммо вақте сухан дар бораи тасмимҳои меъёрӣ-ҳуқуқӣ меравад, на ҳар кас ба онҳо баҳои дуруст дода метавонад. Хусусан, дар мавриде, ки таҳлилу баҳогузорӣ хусусияти сиёсӣ, манфиатҷӯёна ва иғвоангезона пайдо мекунад. Исботашро дар баромаду суханрониҳои пайвастае, ки аз минбарҳои гуногун садо медиҳанд, мебинему мешунавем. Ин афкору андешаҳо саропо аз шиору даъватҳои моҷароҷўёна иборат буда, мақсади асосиашон таҳрифи воқеият мебошад. Даъвоҳо пуч, холӣ аз санаду далелҳо, ягон асоси ҳуқуқӣ надоранд. Ҳол он ки сари баррасии чунин мавзӯъҳо бояд танҳо ба ҷанбаҳои ҳуқуқии масъала такя карда шавад. Дар асоси моддаи 8-уми Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон иттиҳодияҳои ҷамъиятӣ ва ҳизбҳои сиёсӣ дар доираи Конститутсия ва қонунҳо таъсис меёбанд ва амал мекунанд. Таъсис ва фаъолияти иттиҳодияҳои ҷамъиятӣ ва ҳизбҳои сиёсие, ки нажодпарастӣ, миллатгароӣ, хусумат, бадбинии иҷтимоӣ ва мазҳабиро тарғиб мекунанд ва ё барои бо роҳи зўрӣ сарнагун кардани сохтори конститутсионӣ ва ташкили гурўҳҳои мусаллаҳ даъват менамоянд, манъ аст.
    ҲНИТ 4-уми декабри соли 1991 дар хориҷи мамлакат таъсис ёфт ва дар ҷумҳурӣ фаъолияташро оғоз кард. Яъне, дар ҳамон давра, гурўҳе бо истифода аз ҳуқуқҳои конститутсионии хеш муттаҳид шуданд ва ҳизби сиёсӣ ташкил намуданд. Аммо раванди минбаъдаи иқдомоти сиёсии онҳо, дақиқтараш кирдору рафтори роҳбаронашон нишон дод, ки нияташон холисона, пок нест. Баррасии парванда собит сохт, ки онҳо бозичаи дасти дигаронанд ва аз берун идора мешаванд. Фаъолияти ҳизбии худро дар асоси дастуру супоришҳои бегонагон роҳандозӣ мекунанд.
    Новобаста ба ин, дар ҳошияи имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон, тибқи қарори Раёсати Суди Олӣ аз 12 августи соли 1999 фаъолияти ҲНИТ дар ҷумҳурӣ аз нав иҷозат дода шуд ва 28 сентябри соли 1999 дар Вазорати адлия ба қайд гирифта шуд. Ҳизб мебоист тибқи оинномааш-ҳифзи истиқлолияти сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангии Тоҷикистон, якпорчагӣ ва тамомияти арзии ҷумҳурӣ, таъмини ваҳдати миллӣ ва ҳамзистии бародаронаи халқҳои Тоҷикистон амал мекард.
    — Магар ҲНИТ дар доираи оинномааш фаъолият надошт?
    — Албатта не. Сабаби асосии аз ҷониби Суди Олӣ бастани фаъолияти ҲНИТ низ дар ҳамин буд.
    — Агар ин воқеият дорад, метавонед чанд далел пеш оред?
    Табаддулот— Далелҳо зиёданд, ҳамаи онҳо дар парвандаҳои ҷиноӣ нисбати амалҳои террористию эктремистии аъзои ҲНИТ оварда шудаанд. Танҳо дар 5 соли охир 45 нафар аъзои ҲНИТ ҷиноятҳои гуногуни вазнин ва махсусан вазнин содир намуда, нисбат ба кирдорҳои ғайриқонуниашон қарорҳои ниҳоии судӣ қабул карда шуданд. 17 нафари онҳо бинобар даст доштан дар ҷиноятҳои дорои хусусияти экстремистӣ ва террористӣ, аз қабили ташкили иттиҳодияҳои ҷиноятӣ, иштирок дар иттиҳоди экстремистӣ, даъватҳои оммавӣ барои бо роҳи зўроварӣ тағйир додани сохти конститутсионӣ ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашида шуданд.
    Дар рафти тафтиши парвандаи ҷиноятӣ оид ба куштори 25 нафар хизматчии ҳарбии Вазорати мудофиаи ҶТ дар водии Рашт (соли 2010) аз ҷониби аъзои Иттиҳоди террористии “Ҷамъияти Ансоруллоҳ” таҳти роҳбарии Давлатов Аловуддин бо тахаллуси “Алии Бедакӣ” ва Раҳимов Абдулло бо тахаллуси “Мулло Абдулло” муайян гардид, ки раиси бахши ҲНИТ дар ноҳияи Рашт Давлатов Ҳусниддин шахсан ба иттиҳоди террористӣ шомил гардида, ҳангоми дастрас намудани моддаҳои кимиёвӣ барои гурўҳи мазкур, баҳри омода сохтани воситаҳои тарканда, дастгир шудааст. Бо ҳукми Суди шаҳри Душанбе ў аз 21 январи соли 2011 барои иштирок дар иттиҳоди ҷиноятӣ гунаҳкор дониста шуда, ба ҷазои маҳрум сохтан аз озодӣ ба муҳлати 11 солу 6 моҳ маҳкум гардид.
    Бо далелҳои раднопазир исбот гардид, ки Давлатов Аловуддин фаъолтарин созмондиҳандаи ташкилоти террористӣ ва экстремистӣ дар водии Рашт буда, зери роҳбарии мулло Абдулло чандин амали дастҷамъонаи террористиро ба муқобили сохторҳои низомӣ ва кормандони ҳифзи ҳуқуқ анҷом додааст. Аъмоли ӯ ва ҳаммаслаконаш бо азназаргузаронии ҷои ҳодиса, далелҳои шайъӣ, нишондодҳои ҷабрдидагон ва хулосаҳои ташхисҳои судӣ тасдиқи худро ёфт.
    Раиси бахши ҲНИТ дар шаҳри Хоруғ Карамхудоев Шерик Елчибекович ба иттиҳоди муташаккили ҷиноятӣ шомил шуда, моҳи июли соли 2012 дар бетартибиҳои оммавӣ, ки дар шаҳри Хоруғ ва ноҳияҳои атрофи он сурат гирифт, бо истифодаи силоҳи оташфишон — автомати тамғаи “Калашников” ва норинҷак ба намояндагони ҳокимият муқобилияти мусаллаҳона нишон дод. Номбурда барои содир намудани амалҳои ғайриқонуниаш, яъне ташкил ва иштирок дар бетартибиҳои оммавӣ, иштирок дар иттиҳоди ҷиноятӣ, ғайриқонунӣ нигоҳ доштани яроқи оташфишон ва истифодаи зўроварии ба ҳаёт хавфнок нисбат ба намояндагони ҳокимият ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашида шуда, бо ҳукми Суди Олӣ аз 10 майи соли 2013 ба муҳлати 18 сол аз озодӣ маҳрум карда шуд.
    Роҳбари шуъбаи вилоятии ҲНИТ дар ВМКБ Маҳмадризоев Сабзалӣ бошад, 24 июли соли 2012 ҳангоми ҳуҷуми мусаллаҳона ба кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ безарар гардонида шуда, автомати тамғаи “Калашников” ва таппончаи тамғаи “Макаров”-и ба ў тааллуқдошта мусодира шуданд. Иштироки фаъолонаи С. Мамадризоев дар амалҳои террористӣ ҳамчунон бо нишондоди шоҳидон, наворҳои видеоӣ ва дигар далелҳои эътимоднок дар парвандаи ҷиноӣ тасдиқи худро ёфтаанд.
    Аъзои фаъоли ҲНИТ дар шаҳри Исфара Шарипов Мукаррамхўҷа, Шарипов Муссаямхўҷа ва Турсунов Абдумубин моҳи январи соли 2008 аъзои Ташкилоти террористии “Ҳизби исломии Туркистон” Қаюмов Абдуфаттоҳ ва Бобоев Абдухолиқро, ки барои содир намудани куштори афсари милитсия ва дигар ҷиноятҳои махсусан вазнин дар кофтукови мақомоти ҳифзи ҳуқуқ қарор доштанд, дар манзили истиқоматии худ пинҳон карда, худашон низ ба ин иттиҳоди ҷиноятӣ шомил шуда буданд. 6 ноябри соли 2009 Шариповҳо ва А. Турсунов дастгир гардида, бо ҳукми Суди вилояти Суғд барои содир кардани амалҳои ҷиноятиашон маҳкум карда шуданд.
    11-уми августи соли 2015 даҳ нафар сокини шаҳри Норак дар кўпруки деҳаи Чашма-1-и ш.Норак парчами ташкилоти террористию экстремистии «Давлати исломӣ»-ро овехтанд. Тафтишот муайян намуд, ки аз ин гурўҳ 5 нафарашон, яъне Саидов Д. Фозилов Д. Пиров Қ. Хоҷамуродов Т. ва Ҷ. Абдуллоев аъзои ҲНИТ буда, ин амалҳоро барои барангехтани кинаю адовати сиёсӣ ва динӣ, халалдор сохтани амнияти ҷамъиятӣ ва тарсонидани аҳолӣ содир кардаанд. Дар ин амалҳои ғайриқонунӣ Манонов Қурбон роҳбари ҲНИТ дар шаҳри Норак алоқаи бевосита дошт. Номбурдагон бо ҳукми Суди вилояти Хатлон гунаҳкор дониста шуда, ба муҳлатҳои гуногун аз озодӣ маҳрум карда шуданд.
    — Шумо ҷиноят ва ҷинояткоронеро зикр намудед, ки фаъолияти онҳо метавонад ба ҲНИТ иртиботе надошта бошад.
    — Рафти баррасии парванда собит намуд, ки аз ин роҳбарияти ҲНИТ на танҳо огоҳ буд, балки онро раҳномоӣ мекард. Агар чунин нест, пас чаро амали онҳоро маҳкум накард? Ман метавонам аз ин бештарро гӯям.
    -Аз ҷониби Муҳиддин Кабирӣ, дигар аъзои Раёсати Олии ҲНИТ дар ҳамдастӣ бо собиқ муовини вазири мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон Назарзода Абдуҳалим Мирзо аз ҳисоби собиқ размандагони Иттиҳоди нерўҳои мухолифин ва ҷавонони фиребхӯрда зиёда аз 20 гурӯҳи ҷиноӣ, ки ҳар кадомаш иборат аз 15-30 нафар буданд, таъсис дода шуд. Ин гурўҳҳо тибқи нақшаи тарҳрезишуда вазифадор гардида буданд, ки ба иншооти махсусан муҳими давлатӣ ҳуҷуми мусаллаҳона намуда, фаъолияти онҳоро зери итоати худ қарор диҳанд. Ҳангоми баррасии ин парвандаи ҷиноӣ нақшаҳои тарҳрезишудаи ҳуҷуми ин гурўҳҳои ҷинояткор ба иншоотҳои махсусан муҳими давлатӣ, аз утоқҳои кории муовинони раиси ҲНИТ Ҳисайнов Умаралӣ Фатоҳович ва Ҳаитов Маҳмадалӣ Раҳмонович, воқеъ дар суроғаи шаҳри Душанбе, кўчаи Борбад 1 дарёфт шуданд. Тибқи нақшаи мазкур, бояд як гурўҳи 40 — нафараи мусаллаҳ аз ду тарафи бинои Қасри миллат, як гурўҳи 25 — нафара ба бинои Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, як гурўҳи 30 — нафара аз се тарафи бинои Вазорати корҳои дохилӣ, як гурўҳи 25 — нафара аз се тарафи бинои Кумитаи давлатии амнияти миллӣ, як гурўҳи 40 — нафара ба Фурудгоҳи шаҳри Душанбе ва дигар гурӯҳҳои ҷиноятӣ ба биноҳои Вазорати мудофиа, Раёсати мубориза зидди ҷиноятҳои муташакили ВКД ҶТ, Кумитаи телевизион ва радио, Шабакаи якуми телевизиони Тоҷикистон, ТВ “Баҳористон”, Раёсат ва шуъбаҳои ВКД дар ноҳияҳои шаҳри Душанбе ва шуъбаи корҳои дохилии шаҳри Ваҳдат ҳуҷуми мусаллаҳона анҷом медоданд. Ин магар наметавонад асос барои бастани фаъолияти ҲНИТ гардад?
    -Кабирӣ зимни суханрониаш дар нишаст дар Варшава сабти садоеро пахш кард, ки ба собиқ ҷонишини раиси Кумитаи давлатии амнияти миллӣ Абдулазиз Ҷалов тааллуқ дошт. Айнан хабари сомонаи “Payom net”- ро, ки тааллуқ ба ҳизби мамнуъ-ҲНИТ дорад, меорам: “Дар ин сабт, ки байни Абдуқаҳҳори Давлат, узви Раёсати олии ҲНИТ ва Абдулазиз Ҷалов сурат гирифтааст, Абдуқаҳҳори Давлат аз муовини раиси КДАМ мепурсад, оё ӯ ба ин ки ҲНИТ дар кудато (табадуллот ред.) даст дорад бовар мекунад? Муовини Ятимов дар ҷавоб мегӯяд, ки ӯ чун як шаҳрванд посух мегӯяд, ки ҲНИТ дар “кудато” даст надорад”.
    Ин суханро як шахси одӣ не, соҳибмансаби рутбаи баланд мегӯяд. Шояд мақомоти ҳифзи ҳуқуқ дар овардани далелҳо ба сохтакорие роҳ доданд?
    — Аз як ҷониб нишондоди Ҷалов наметавонад асос барои баровардани ҳукми суд гардад. Вале чун наҳзатиҳо ба ин сабт таваҷҷуҳи ҳамаро ҷалб кардан мехоҳанд, мехостам ба он каме равшанӣ андозам. Бубинед, ки онҳо ҳатто муҳтавои сабтро низ таҳриф намуда мехоҳанд ба хостаҳои худ мувофиқ гардонанд. А. Ҷалов дар ҳеҷ куҷо нагуфтааст, ки “ҲНИТ дар “кудато” даст надорад”. Балки дар посух ба саволи Абдуқаҳҳори Давлат айнан чунин ҷавоб медиҳад: “ҳамчун муовини Раиси КДАМ ҶТ наметавонам посух гӯям, ман ҳоло баробари шумо шаҳрвандам ва ҳамчун шаҳрванд мегӯям, ки “намедонам”” (https://www.youtube.com/watch?v=2NZE_NwGulU). Байни “намедонам” ва “ҲНИТ дар табаддулот даст надорад” тафовут аз замин то осмон аст. Ҳарчанд худи А.Ҷалов низ, ҳамчун собиқ корманди мақомоти амният ва собиқ муовини Раиси Кумитаи давлатии амнияти миллии ҶТ ҳуқуқи додани чунин ҷавобро надошт. Ҷалов худаш дар мурофиаи судӣ иштирок намуда буд ва ҳалномаи судӣ баъди аз кор рафтани ӯ, пас аз чанд моҳ, қабул шуда буд. Илова бар ин, худи ӯ аз ҷониби Назарзода А. гаравгон гирифта шуда буд. Пас чи гуна ӯ “намедонистааст”. Ба чунин ҳодисаҳо аз ҳама ҷиҳат: сиёсӣ, илмӣ, ҳуқуқӣ ва ғайра танҳо қонун баҳо медиҳад. Дар хулосаҳои судя ҳатто санаду нишондоди раиси Кумитаи давлатии амнияти миллӣ наметавонад ягон нақше дошта бошад. Такяи мо дар додани баҳои ҳуқуқӣ танҳо ба далелҳост. Қонунгузори дақиқан муайян кардааст, ки “Далелҳо оид ба парвандаи ҷиноятӣ маълумоти воқеие ба шумор мераванд, ки дар асоси онҳо суд, прокурор, муфаттиш, таҳқиқбаранда бо тартиби муайяннамудаи КМҶ ҶТ мавҷуд будан ё набудани кирдори барои ҷамъият хавфнок, исбот гардидан ё нагардидани ҳолатро оид ба парвандаи ҷиноятӣ ва ҳолати дигари барои ҳалли дурусти парванда аҳамиятдоштаро муқаррар мекунанд (моддаи 72 КМҶ ҶТ)». Мана чист далел? Боз чӣ гуна далелу исбот лозим.
    Асосҳо барои шинохтани ҲНИТ ҳамчун ташкилоти террористӣ-экстремистӣ бешуморанд. Такрор ба такрор “Шумо далел надоред”- гуфтани Кабирӣ ҳарфҳоест, ки дар мағзаш дигарон ҷой кардаанд. Ба ӯ ва пуштибонони хориҷиаш боз чӣ далел лозим аст? Мисоли мустақими дигаре меорам: дар рафти тафтиши пешакии парвандаи ҷиноятӣ доир ба ҳодисаҳои 4-уми сентябри соли 2015, тавассути сабтҳои аудио-видеоӣ ва нишондодҳои шоҳидон исбот карда шуд, ки 1-уми сентябри соли 2015 писари Кабирӣ Тиллозода Руҳулло Муҳиддин, ронандаи Кабирӣ Сайфов Ҳикматулло Тешаевич шавҳари хоҳари ҳамсари М.Кабириро ба хонаи худашон, воқеъ дар суроғаи шаҳри Душанбе, кӯчаи Хайрулло Мирзоев, гузаргоҳи 3-юм, хонаи 69 даъват намуда, супориши падарашро мерасонад, ки ба бинои ҶСП “Бинокорсервис” (ширкати худи М.Кабирӣ) рафта, ба шаҳрвандон Нарзуллоев Ҷамшед Исматуллоевич, зодаи ноҳияи Файзобод, писари аммаи М.Кабирӣ, директори ҶСП “Бинокорсервис” ва Раҳматуллоев Маҳмадалӣ Тешаевич, бародари ҳамсари М.Кабирӣ, сардори шуъбаи кадрҳои ширкати номбурда расонад, тамоми маблағҳои дар ихтиёрашон қарордоштаро ҷамъоварӣ намоянд. 2-юми сентябри соли 2015, худи Р.М. Тиллозода бо ҳамроҳии Сайфов Ҳ.Т. ба ҶСП “Бинокорсервис” меравад. Маблағи 400 ҳазор доллари ИМА ва 200 ҳазор сомониро аз Ҷ.И. Нарзуллоев ва М.Т. Раҳматуллоев гирифта, дар шоҳидии се нафар сейфи ба худаш тааллуқдоштаро кушода, маблағи 1 миллиону 180 ҳазор сомониро аз он ҷо берун меорад. Сипас, ба Назарзода А.М. занг зада мегӯяд, ки тибқи дастури падараш маблағи баробар ба 1 миллиону 200 ҳазор доллари ИМА-ро ҷамъоварӣ намудааст ва бояд ба ӯ диҳад. Баъди гуфтугӯи телефонӣ, Р.М. Тиллозода ва Ҳ.Т. Сайфов бо автомашинаи тамғаи “Тойота Королла”, рақами давлатиаш 7288 СА01, маблағи зикршударо ба хонаи А.М. Назарзода бурда, ба ӯ медиҳанд.
    Маҳз баъди гирифтани маблағи мазкур, шаби 3 ба 4-уми сентябри соли 2015 дастаи ҷинояткори А.М. Назарзода тибқи нақшаи ҷиноятии таҳияшуда, даст ба содир намудани ҷиноятҳои вазнин ва махсусан вазнин, кӯшиши табаддулоти давлатӣ заданд.
    Акнун худатон қазоват кунед. Магар аз ин далели муътамадтар пайдо кардан мумкин аст? Барои давлатҳое, ки ҷон канда ҲНИТ-ро ҷонибдорӣ мекунанд, боз кадом далелҳо лозиманд? Хусусан, барои кишваре мисли Ҷумҳурии Исломии Эрон ва хадамоти махсуси он, ки дастдориашон дар ташкилу анчом додани чандин амалҳои террористӣ аз ҷониби ҲНИТ тасдиқи қонунии худро ёфт.
    А.М. Назарзода бо гурўҳи ҳаммаслакони ҷиноятии худ, ба бинои маъмурии Вазорати мудофиа ва қисми ҳарбии №17651 ғайриқонунӣ ворид шуда, аз иншоотҳои зикршуда силоҳҳои оташфишон, сару либоси ҳарбӣ ва лавозимотҳои ҷангиро барои мусаллаҳ гардонидани аъзои иттиҳодияи ҷиноятӣ тасарруф намуданд. Муовини вазири мудофиа ва командири қисми ҳарбии № 08050-и вазоратро гаравгон гирифтанд. Зиёда аз 150 нафар аъзоёни иттиҳодияи ҷиноятиро дар маҳаллаи собиқ “Хлебзавод” бо силоҳҳои оташфишони автомати тамғаи АК, пулемёт, гранатомёт, автомати тамғаи СВД ва дигар лавозимоти ҷангӣ мусаллаҳ гардониданд.Ҳамзамон, ғайриқонунӣ ба қисмҳои ҳарбии 08050 ва 17651-и Вазорати мудофиа ворид гашта, бо роҳи зӯроварӣ 180 адад силоҳи оташфишони АК, 9 адад гранатомёт, 5 адад СВД ва 8 адад силоҳи оташфишони РПК-ро гирифтанд.
    Баъдан, аъзои иттиҳодияи ҷиноятӣ ба кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқи кишвар, ки ба иҷрои вазифаҳои хизматии худ, таъмини амнияти давлат ва шаҳрвандон машғул буданд, дар ҳудуди шаҳри Душанбе, ноҳияи Рўдакӣ ва шаҳри Ваҳдат ҳуҷуми мусаллаҳонаро амалӣ намуданд. Дар натиҷа, кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ Д.Х. Саъдуллоев, Р.Х. Орипов, Д.Г. Буриев, А. Ҷобиров, И. Пиров, Н.А. Каримов, Ш.М. Шарипов, Д.Г. Ёров, М.Ш. Ҳасанов ва М.С. Саидов (10 нафар) ба ҳалокат расида, 7 нафари дигар ҷароҳатҳои вазнини ҷисмонӣ бардоштанд.
    Дар маҷмӯъ, дар ин амалиёте, ки аз ҷониби назарзода сурат гирифт, қариб 50 нафар нобуд гашт. Ин ҷо ҳама талафоти ҷонӣ, фарзандони мардуми тоҷик ҳастанд.
    —Шумо парвандаҳои ҷиноиро зикр кардед, ки замина барои парвандаи шаҳрвандӣ — манъи фаъолияти ҲНИТ фароҳам оварданд. Ҳастанд далелҳои мушаххас, ки шаҳодат аз тасмими табаддулоти давлатӣ медиҳанд?
    — Магар мисоли дар боло овардаам шаҳодат аз ин намедиҳад? Мисоли мустақими дигар меорам: ҳангоми кофтукови утоқҳои кории бинои марказии ҲНИТ зиёда аз 30 варақаи ҳизб, ки хусусияти даъвати оммавиро барои ба амал баровардани фаъолияти экстримистӣ ва террористӣ, табадуллоти давлатӣ доштанд, мусодира гашт. Матни яке аз онҳо чунин буд: “Сабур бошеду мунтазир! Он рӯз дур нест, ки офтоби наҳзати мо пардаи абри тирагуни зулмотро медараду шуълаҳои ҷонбахши Худододаш бар тани мардуми Тоҷикистон неруи тоза мебахшанд. Се-чор рӯзи дигар монд. Танҳо омода бошед. Ҳамин ки шурӯъ шуд, ба мо бипайвандед. Ин хунхоронро дар хуни худашон оғӯшта месозем. Ҳам низомӣ дорему ҳам мулкию ҳам сиёсатмадорҳо. Дунёи ислом моро пуштибонӣ мекунад. Иншооллоҳ пирӯзӣ бо мост…”
    Санадҳои дигаре, ки ҳокӣ аз амали ғайриқонунии ҲНИТ аст, зиёд мебошанд. Ҳатто мисоли одитарин хилофи қонун дар бораи танзим, ки нақши бузург дар ҳаёти иҷтимоии кишвари мо дорад, амал карда, дар масҷидҳо хӯрок додан, таблиғоти зидди давлатӣ бурдан. Вазорати адлия борҳо дар ин хусус ҲНИТ-ро огоҳ кардааст. Аммо чуни ҳадафҳо дигар буданд, эътибор намедоданд, худро нодида мегирифтанд, афкори ҷомиаро алайҳи давлат сафарбар менамуданд, кўшиш ба харҷ медоданд, ки ваҳдати миллӣ, якпорчагӣ, соҳибихтиёрӣ ва амнияти ҷамъиятиро дар Тоҷикистон тавассути содир намудани амалҳои экстремистиву террористӣ барҳам зананд.
    — Агар шумо чунин далелҳо доред, ҳамаи онҳо дар парвандаҳо сабт шуда бошанд, сабаб чист, ки қарори Суди Олӣ дар бораи ҳизби террористӣ – экстремистӣ шинохтани ҲНИТ аз ҷониби дигар кишварҳо ва созмонҳои байналхалқӣ эътироф нагардид?
    — Чӣ хел эътироф нагардид? Баъд аз қабули ҳалномаи Суди Олӣ (29 сентябри соли 2015 ред. ), дар таърихи 29-уми январи соли 2016 Сохтори минтақавии зиддитеррористии Созмони ҳамкории Шанхай, дар мувофиқат бо Феҳристи ягонаи созмонҳои террористӣ, экстремистӣ ва ҷудоихоҳ, ки фаъолияташон дар қаламрави давлатҳои узви СҲШ манъ аст, ҲНИТ-ро таҳти рақами 79 ба рўйхати ташкилотҳои террористӣ ворид намуд. Яъне, 8 кишвари бузурги ҷаҳон бо қаламрави умумии 3,4 млн. км2 ва беш аз 4,4 млрд. аҳолӣ, ташкилоти террористӣ будани ҲНИТ-ро эътироф карданд.
    8-уми июни соли 2016 ҷаласаи Кумитаи котибони Шўроҳои амнияти давлатҳои узви Созмони Аҳдномаи амнияти дастаҷамъӣ (СААД), ки таҳти раёсати Ҷумҳурии Арманистон дар шаҳри Ереван баргузор гардид, рўйхати ташкилотҳоеро, ки дар кишварҳои узви СААД террористӣ ва экстремистӣ эътироф шудаанд, мувофиқа намуда, ҲНИТ-ро дар қатори чунин созмонҳои террористии байналмилалӣ, ба монанди «Ал-Қоида», «ДИИШ», «Ихвон-ул муслимин», «Ансоруллоҳ» ва ғайра, таҳти №65 ба он ворид намуд.
    Ҳамчунин, Маркази зиддитеррористии Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти террористӣ ва экстремистӣ ба махзани муштараки иттилоот дар самти мубориза бо ҷинояткории муташаккил дохил кард.
    — Боз ҳам созмон ва кишварҳое ҳастанд, ки онро эътироф намекунанд.
    — Аз лиҳози талаботи моддаи 1-и Декларатсия «Дар бораи андешидани чораҳо оид ба барҳам додани терроризми байналмилалӣ», ки бо Қатъномаи Ассамблеяи генералии СММ №49/60 аз 9-уми декабри соли 1994 қабул карда шудааст, моддаи 5-уми Конвенсияи Шўрои Аврупо «Дар бораи пешгирии терроризм» аз 16 майи соли 2005, қонунҳои қариб ҳамаи кишварҳои Аврупо дар мубориза бар муқобили терроризм ва эктремизм ҳаракатҳо ва амали ҲНИТ мутобиқ ба он аст, ки ҳамчун ташкилоти террористӣ- экстремистӣ шинохта шавад. Аммо баъзе кишварҳо ва созмонҳо аз рӯи масали як бому ду ҳаво муносибат мекунанд. Ман сиёсатмадор нестам, вале як нуктаро мехоҳам зикр кунам: бозиҳои геополитикӣ, ҳимояи манфиатҳо аз ҷониби аксари ин кишварҳо муносибатҳои духўраро ба миён овардааст. Агар чунин ҷинояте ҳамсони амалкардҳои наҳзатиҳо дар кишварҳои аврупоӣ содир гардад, ҳамоно бо вокуниши сахти мақомоти салоҳиятдор рў ба рў мегардад ва ҷазои сахттарин нисбат ба унсурҳои ҷинояткор татбиқ мешавад. Аммо тавре мебинем, дар доираи манфиатҳои худ ин кишварҳо ҳатто аз дастгирию пуштибонии омилони террористӣ рўй намегардонанд. Маҳз муносиботи духӯра бо терроризм мардуми Афғонистон, Сурия, Ироқро бо мудҳиштарин бадбахтиҳо гирифтор кардааст. Дар ин ҷо бо тақдири халқҳо бозӣ мекунанд.
    Филми ҳуҷҷатии Вазорати корҳои дохилиро ба хотир оред. Дар он ҷо факту далелҳои раднопазир оид ба даст доштани хадамоти махсуси кишвари хориҷӣ дар амалҳои террористии аз тарафи аъзоёни ҲНИТ анҷомёфта намоиш дода шуданд. Лекин чун муносибатҳо тавре дар боло зикр шуд, дугона ҳастанд ва онҳо манфиатҳои худро аз муносибатҳои судманди муштарак болотар мегузоранд, ҳозир нестанд гуноҳи кардаашонро бипазиранд ва роҳҳои нави беҳбудии робитаҳоро ҷустуҷӯ кунанд. Айнан чунин ҳолатро мо дар ҳамоишҳое мебинем, ки бо иштироки ҲНИТ дар кишварҳои аврупоӣ баргузор мегарданд.
    — Аслан нишасти онҳо ҷои нигаронӣ нест. Омаданду нишастанду гуфтанду рафтанд. Бюроҳои алоҳида низ ҳанӯз САҲА нестанд, онҳо танҳо минбар медиҳанд. Бигзор муроҷиаткунанда ҳатто муҳоҷири меҳнатӣ бошад. Минбар додан ҳанӯз маънии эътироф карданро надорад.
    Мехостам дар як масъалаи дигар назаратонро фаҳмам. Шумо дар оғози суҳбат изҳор кардед, ки қарори Суди Олӣ бар манфиати давлат ва мардуми Тоҷикистон аст. Аммо ақидаи дигаре низ вуҷуд дорад. Мегӯянд, ки ҲНИТ бояд баста намешуд.
    — Ин ҳаводорони ҲНИТ бояд бо парвандаҳои ҷиноӣ шинос шаванд. Онҳо бо думи мор бозӣ доранд, вале ҳанӯз заҳри неши морро начашидаанд. Инро ман ҳамчун судяе мегӯям, ки парвандаи ҲНИТ- ро баррасӣ кардааст. Будани ҲНИТ фоҷиа барои миллат ва давлати тоҷикон аст.
    — Мегӯянд, ки шумо таҳти фишор чунин қарор баровардед.
    — Магар далелҳое, ки ман дар боло зикр кардам шаҳодат аз қарори зери фишор медиҳанд? Бо ин далелҳо ва боз даҳҳо далели дигар ҲНИТ-ро агар сад бор ҳам бандед, кам аст.
    — Бисёриҳо аз гуфтани ҳақиқат метарсанд, аммо шумо боҷуръатона сухан мегуед.
    — Вақте ки далел ҳаст, куҷо ҷои тарс аст. Санаде, ки мо қабул кардем, ба ҳукми қонун даромад. Агар нодуруст аст, чаро эътироз намекунанд. Созмонҳои байналхалқӣ ҳам ба мо муроҷиат карданд, мо посух додем ва онҳо лаб ба хомӯшӣ бастанд.
    — Шояд як камбудӣ он буд, ки мурофиа паси дарҳои баста сурат гирифт?
    — Мурофиа озод, паси дарҳои боз сурат гирифт. Дар он беш аз 70 рӯзноманигор иштирок доштанд. Ҷои таасуф аст, ки на ҳама рӯзноманигорон воқеиятро объективона рӯи қалам оварданд. Имрӯз ҳам ин талошҳо ҷой доранд. Ҳама иқдомоти террористони наҳзатӣ ва пуштибононашон тавассути паҳн намудани иттилооти муғризона ва бардурўғ ба ҷалб кардани таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳонӣ ба худашон, паст задани нуфузи давлатдории миллии мо нигаронида шудааст.

    Ҳар ки бо душмании халқ равон аст чу баҳр,
    Зуд бошад, ки сари хеш чу гирдоб хурад

    Бознашр аз ҳафтаномаи
    “Тоҷикистон”, 27.09.2017

    Подробнее ...

    Люблино:1- Кӣ сохту кӣ тохт?

     

    Ҳодисаҳои Маркази савдои «Москва», воқеъ дар минтақаи Люблинои Москва, ки рӯзҳои 20 – 21-уми сентябр шуда гузашту оқибатҳои он то ҳол таъсири худро дорад, то кадом андоза осебпазир будани муҳоҷирони тоҷик дар Русияромуайян намуд. Мурод аз навиштаи мо гунаҳгор кардани нафаре (барои ин мақомоти салоҳиятдор мавҷуданд) нест. Балки мақсадамонҳушдор додани ҳар нафаре, ки худ муҳоҷири тоҷик аст, ё бо муҳоҷирони кишвари мо алоқамандие дорад.

    Ҳанӯз соли 2014 дар навиштае таҳти унвони «Митинги муҳоҷирони тоҷик. Мешавад, ё не?» аз зуҳуроти чунин амалу оқибатҳои он ҳушдор дода будам. Вақт нишон дод, ки то ин фурсат чизе тағйир наёфтааст, баръакс, муҳоҷирони мо аз он ҳодисаҳо ибрате нагирифта будаанд. Умедворам, навиштаи ин навбатинаи ман аз манфиат холӣ нахоҳад буд.

    Соли 2014 ҳангоми баррасии ин ҳодисаҳо дар расонаҳову шабакаҳои иҷтимоӣноми Каромат Шарипов – роҳбари Иттифоқи касабаи муҳоҷирони СДММ (СНГ) дар сархати хабарҳо ҷой гирифт. Мо бо Каромат Шарипов вохӯрда, хостем муайян намоем, ки ин навбат номбурда чӣ нақше бозидаанд. Инак фишӯрдаи суҳбати мо:

       -Каромат Бақоевич, ходисаҳои назди бозори Люблиноро, аниқтараш – Маркази савдои «Москва», ки дар ҳамон ҷой ин бозор ҷойгир асту барои осон шуданаш «бозори Люблино» мегӯянд, таҳқиқ намуда истодаем. Қисми зиёди мардум аз ин ҳодиса тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ, асосан Фейсбук, дарак ёфтанд. Аввалин маротиба дар Фейсбук мавод, ё худ пости Иззат Амон буд ва бо иҷозати Шумо онро мехонам:

    "SOS SOS SOS

    Чанд лаҳза қабл ба мо хабар расид, ки кормандони бехатарии бозори Люблино муҳоҷири тоҷикро лату кӯб кардаанд. Ёрии таъҷилӣ омада муҳоҷири дар набзи ҷон қарор доштаро гирифта ба самти номаълум бурда аст.

    Гурӯҳи зиёди муҳоҷирон, коргарони бозори Люблино ҷамъ омада, дар даст яроқу аслиҳа мехоҳанд бо кормандони бозор ҷанг кунанд.

    Аз дӯстон хоҳиш, агар касе шумораи Ҳоҷи Самад, калони бозорро медонад ин ҷо бикорад то мо бо у тамос гирем. Танҳо у метавонад монеъи хунрезӣ гардад.

    Хеле хоҳиш!!!

    Дӯстон лутфан навиштаро ба сафаҳоятон бикоред. Бо сипос."

    Шумо инро хонда будед албатта?

    -…

    - Баъд бо Иззат тамос гирифтед?

    -Баъдтар.

    - Аслан Шумо аз ҳодисаҳои Люблино аз куҷо хабар ёфтед?

    - Тахминан соатҳои 16-17 (20 сентябр), аввалин шахсе, ки ба ман занг зад ин Назаров буд.

    - Биёед сари маводи Иззат Амон дар “Фейсбук” биёем, чунки қисми зиёд аз ҳамон ҷой фаҳмиданд.

    - Ин баъдтар буд.

    - Баъди пайдо шудан Шумо ин маводро хондед?

    - Баъд, рӯзи 21-ум. Ҳодиса рӯзи 20-ум рух дода буду аввалин нафаре, ки ба ман хабар дод, ин корманди сафорат буд.

    - Маводи дуввуми Иззат Амон:

    "Қолу инна лиллаҳи ва инна илайҳи роҷиун.

    Барои писарбачаи аробакаше, ки аз дасти золимони бозори Люблино кушта шуд, дуо кунед.

    Ҳамин ҳоло хабар расид, ки ҷон ба ҷонофарин супоридааст.

    Аз ҳама ҷавонмардони тоҷик даъват мекунам, фардо соати 12 дар бозори Люблино ҷамъ оянд.

    Хунро бо хун мешӯянд.

    Илтимос бародарон пахш кунед" .

    Ин маводи дувуми Иззат Амон буд, ки худи ҳамон шаб дар Фейсбук пайдо шуду дар асоси ин пост сомонаҳо ахборот пахш карданд. Мо инро муайян кардем. Муҳим ин ҷумла: «фардо соати 12 дар бозори Люблино ҷамъ оянд». Аслан Шумо ин маводро хонда будед?

    - Хонда будам.

    - Ҳамон бегоҳ?

    - Ҳа.

    - Бо Иззат Амон тамос гирифтед?

    - Дар қисми дуввуми рӯз…

    - Дуввуми рӯзи..

    - 21-ум.

    - Баъди гузаштани ҳамаи инҳодисаҳо тамос гирифтед?

    - Бале.

    - Як чиро муайян намоем?. Вақте ки, ана бигӯем як намояндаи диспораи тоҷик, ё ки ҳомии ҳуқуқҳои муҳоҷирон дар Фейсбук, маводе менависаду мардумро ба хун даъват мекунад, Шумо инро нодида гирифта, бо ӯ тамос намегиред?

    - Сабаб дошт. Сабаб он, ки 90% навиштаҳои Иззат Амон бардурӯғанд. Ӯ мегуфт, ки дар саҳифааш дигарон менависанд, аз ин хотир лозим нашуморидам.

    - Бигзор ки Шумо ба Иззат бовар накардед. Вале сомонаҳо аллакай аз ҳалокати писарбача хабар доданду дар ин ҳолат ҳам Шумо…

    - Санаи 21 –ум хабар дар «Азия Плюс бо ишора ба ВКД пайдо шуду ман хондам.

    - Мехостам иштироки Шуморо дар ин ҳодиса бифаҳмам.

    - Ман дар ин ҳодиса иштирок накардам.

    - Шумо дар он ҷой набудед?

    - Маро ба бозор умуман намемонанд.

    - Дар наздикии бозор ҳам набудед? Назди бачаҳои тоҷик будед?

    - Не.

    - Аз гуфтаҳои Шумо бармеояд, ки  ҳамчун яке аз фаъолони ҷамъияти тоҷикон чамъшудани бачаҳои тоҷикро нодида гирифтед?

    - Бале.

    - Чаро?

    - Сабаб он аст, ки аз сафорат то бозор мегуфтанд, ки пайдошавии Каромат Шарипов ба кушодани ҷинояти нав бурда мерасонад. Аз таҳлили соли 2014 худ медонед, ки дар бозори «Садовод» чӣ шуда буд.

    - Аз ҳамин ҷо савол пайдо мешавад. Аз як тараф, ҳангоми суҳбатҳо мегӯед, ки тарафдорони зиёд доред. Ҳоло бошад, иқрор мешавед, ки баъди суҳбат бо намояндагони сафорат Шуморо нодида мегиранд…

    - Ҳамаи ин сабаб дорад. Бояд бигӯям, ки сабаби асосӣ тарс аст. Вақте метарсед бо сафорат ҳамкорӣ мекунеду бо золимони бозор ба созиш меравед.

    - Тарс? Танҳо ҳангоми тарс?

    - Нисбати аробакаш, нисбати муҳоҷират онҳо тарс доранд. Онхо мехоҳанд адолатро бифаҳманд, онхо мехоҳанд, кӣ будани Каромат Шариповро…

    - Метавонам хулоса барорам, ки ором намудани мардум ба манфиати Шумо набуд?

    - Чӣ хел фаҳмам?

    - Ҳозир худ иқрор шудед, ки он ҷой набудаед, мардумро ором накардаед

    - Охир ин бозор аст, қариб 3,5 ҳазор аробакаш дорад…

    - Гап сари тазоҳурот меравад, вақте мардум ҷамъ шуданд.

    - Мардум аз худи бозор буд.

    - Бисёре расонаҳо иттилоъ доданд, ки мардум натанҳо аз бозор буданд. Шахсан ман бо чанд нафар суҳбат намуда фаҳмидам, ки аз дигар шаҳрҳо низ бачаҳо омадаанд.

    - Мумкин наздикони бачаҳои бозор омада бошанд, вале онҳо аз як-ду фоиз зиёд набуданд.

    - Саволи дигар. Дар мавриди фаъолияти муҳоҷирони тоҷик дар бозорҳои Москва бигӯем, на танҳо Шумо, балки коршиносони зиёд дар он ақидаанд, ки усули корбарии онҳо аз бозори Черкиз мерос мондаасту он аз ҷониби иддае то ҳол самаранок истифода мешавад. Бояд розӣ шавед,ки сардорони тоҷикҳо дар ин бозор - «бригадирҳо», танҳо чавобгӯи талаботи шаҳрвандони мо ҳастанду усули корбариро дигар кардан наметавонанд?

    -Ҳа.

    - Ҳангоми таҳқиқ муайян шуд, ки ҳодисаҳои Люблино бори аввал нест. Ҳодисаи назди бозори Садовод-ро ба хотир биёрем.Ҳарчанд он баробари Люблино нест, вале дар ҳудуди камтар рух дода буд. Таксистҳои тоҷик ҷамъ шуда буданд, Шумо низ дар он ҷой будед, дар хотир доред албатта?

    - Ҳа.

    - Он вақт низ бисёр расонаҳо аз митинги тоҷикон хабар дода буданд. Агар хато накунам, Шумо ба Ҳукумати Москва дархост низ дода будед...

    - Бале, барои иҷозату муайян намудани ҷой.

    - Бубинед, ҳамин ҳолати имрӯза, ҷамъшавии бачаҳои тоҷик, эълони митинг… Вале баъди соли 2014 як чиз зоҳир гашт: соли 2015 Ҳоҷӣ Ҷаббор - ҳозира сардори тоҷикони “бозори Садовод”-ро Шумо пешбарӣ намуда, ба ин кор мондаед?

    - Бояд қайд намоям, ки пешниҳоди номзадии Ҳоҷӣ Ҷаббор аз тарафи роҳбарияти худи бозор буду мо онро дастгирӣ намудем.

    - Ҳангоми таҳқиқи сомонаатон мушоҳида мешавад, ки аз соли 2015 Шумо ба муҳорибаҳои омехта шавқ пайдо кардаед?

    - Бале, сабаб ин куштори зиёди муҳоҷирон аз тарафи скинхедҳо буд ва баъди равнақи ҷисмонӣ ёфтани бачаҳои тоҷик чӣ қадар ин кушторҳо кам шуданд.

    - Ва яке аз чунин клубҳо - «Акбар»-ро Ҳоҷӣ Ҷаббор сарпарастӣ мекунаду Шумо дар сомонаатон дар ин бора менависед…

    - Чӣ хел равнақи варзишро дастгирӣ накунем?!

    - Акнун биёед хулоса барорем. Дар бозорҳо усули кор як хел, аз сардорони точик чизе вобаста нест, вале Шумо, баъди соли 2014 дигар бозорҳоро нодида мегиреду “бозори Люблино” ва сардори тоҷикони он – Ҳоҷӣ Самадро зери тозиёнаи танқид гирифтаед. Рӯирост бигӯем, таҳти фишор қарор додед. Ба фикри Шумо, агар Ҳоҷӣ Самад аз бозор барканор шавад, аҳволи муҳоҷирони тоҷик тағйир меёбад?

    - Албатта. Агар аз тарафи сафорат боз пайдо нашаванду рӯи кор наоянд.

    - Вале мо мантиқро гум мекунем. Гуфтем, ки дар ҳама бозорҳо шароити муҳоҷирони тоҷик якхела асту аз «бригадирҳо» вобастагие надорад...

    - Дорад.

    - Чӣ хел?

    - Аз бозори “Садовод” ҳар нафар метавонад ба офиси Каромат Шарипов биёяду шикоят кунад, Каромат Шарипов метавонад ба бозор бемамониат дарояд...

    - Танҳо…

    - Ҳоҷӣ Самад дар даст сабте дорад…(ин ҷой Каромат Шарипов рӯйдодҳоеро овард, ки боиси баҳси мо гашт. Оиди ин масъала хонанда, муфассалтар ва бо осони аз сомонаи www.tajmigrant.com метвонад биёбад. Г.В.).

    - Биёед дигар хел саволгузорӣ мекунем. Дар бисёр баромадҳоятон гуфтаед, ки дар бозори Люблино сохти ғуломдориву истисмори бачаҳои тоҷик вуҷуд дорад. Вале дар чанд навор бачаҳо мегӯянд, ки барои аробкаш шудан дар бозор бояд 50 ҳазор рубл пора диҳӣ

    - Мо 25 ҳазор фаҳмидем.

    - Нафаҳмидам, ин чӣ гуна ғуломдорӣ будааст, ки мардум пул дода ғулом мешудааст?

    - Ғулом ҳар хел мешавад. Ғуломе ҳаст, ки занҷирбанд аст, ғуломе ҳаст, ки аз сухан гуфтан маҳрум аст. Ин ғуломиҳо аз ноилоҷӣ. Агар қарз карда бошад ҳам, пул дода ба кор надарояд, дар кӯча мемонад. Онҳо фикр мекунанд, ки наметавонанд сохтмончӣ, ё олим шаванд. Чаро молдавану қирғизҳо аробкашӣ намекунанд? Мо номусро гум кардаем.

    - Биёед ҷамъбаст намоем. Атрофи ин қазия чӣ дар расонаҳои ватанӣ ва чӣ хориҷӣ, сару садои зиёд баланд шуд. Фикри мардуми таҳҷоӣ маро дар ҳайрат гузошт, латукуби муҳоҷири тоҷик як тараф монду ҳама дар бораи митинги тоҷикон гап заданд. Фикр дорам, ин нуфузи моро хеле поён бурд. Тааҷҷубовар он буд, мардуми таҳҷоӣ, ки  ҳатто ба сагу пишак дилсӯзанд, латукуб шудани нафареро нодида гирифта танҳо дар бораи митингу аз худ рафтани тоҷикон ҳарф мегуфтанд.

    - Саг соҳиб дорад, барои ҳамин дилсӯзӣ мешавад. Миллати мо не.

    - Ба фикрам маро нодуруст фаҳмидед. Далели латукуб шудани тоҷик як тараф монду ҳама аз митинг гап заданд. Ва ба фикри ман, митинг ба зътибори тоҷикон, ки дар Русия буду бош доранд, латна зад.

    - Давлатро дар миллат мебинанд, давлатро дар забону фарҳанги вай мебинанд ва давлатро дар шумораи халқаш мебинанд. Баъди истиклолият, дар Русия миллати мо дар ҳолати вазнин буд ва мардуми таҳҷоӣ моро нағз намедиданд. Оқибат ҷомеаи тоҷикон пайдо шуд, бо сафорату диаспораи тоҷикон. Агар ҳамин хел рафтан гирад, ин миллат соҳиби забону фарҳанги худаш шавад, ин роҳ ба Ҳукумати Тоҷикистон маъқул наафтод. Роҳи онҳо дигар буд. Дар бисёр маъракаҳое, ки иштирок мекунам, мегӯянд, ки тоҷиконқудрати худро нишон доданд. Ин танҳо як машқ буд. Даъфаи дигар, ман мегӯям, дар он ҷой тазоҳурот кардан лозим нест, ҳазор, якуним ҳазор, ё ду ҳазор ба сафорат раведу аз сафир пурсед...

    - Аз рӯи гуфтаҳои Шумо бармеояд, ки бароятон муҳим нест мардуми таҳҷоӣ дар бораи мо чӣ фикр мекунанд?

    - Шумо мардуми таҳҷоии Москва гуфта, киро дар назар доред? Ман бо москвагиҳо суҳбат кардам, онҳо инро хуш пазируфтанду гуфтанд, ки шумо тоҷикон сарҷамъед.

    Ҳангоми суҳбат бо Каромат Шарипов сари бисёр масъалаҳо баҳс намудем ва вақти зиёдро ун нафар ба фаъолияти Ҳоҷӣ Самад – сардори муҳоҷирони тоҷик сарф намуданд. Аз ин хотир бо ин нафар низ вохӯрда атрофи ин қазия суҳбат намудем. Ва агар оғои Шарипов аз сухан бою ҳангоми суҳбат он касрочанд маротиба сари мавзӯъ оварда бошам, Ҳоҷӣ Самад камсухану хеле ором буд. Ӯ гуфтаҳои Каромат Шариповро инкор намуда,изҳор дошт, ки аз аввали ҳодиса дар он мавзеъ буда, он шаб назди ҷамъшудагон баромада кӯшиш намудааст, ки онҳоро ором намуда, хона ба хона равон намояд. Инчунин, аз рӯи гуфтаи Ҳоҷӣ Самад шаби 20-ум дар байни ҷамъшудагон қариб, ки тоҷикони бозори Люблино набудаанд.

    Атрофи масъалаҳои иқтисодӣ бошад, номбурда гуфтаҳои болоро (усули корбарӣ) тасдиқ намуда, иқрор шуд, ки танҳо раҳбарияти тоҷиконро дар бозор ба уҳда дораду салоҳияташ бисёр маҳдуд аст. Нисбати таҳти фишори Шарипов қарор гирифтанашро маънидод намуда, изҳор дошт, ки ба ин мавсуф ягон ғарази шахсӣ надорад. Аз рӯи гуфтаҳои Ҳоҷӣ Самад, бо масъалаҳои бозори Люблино бо оғои Шарипов се маротиба вохӯрда,ҳар се вохӯрӣ бе натиҷа анҷомидааст.  Каромат Шарипов дар ҳар се вохӯриаш як пешниҳод доштаст: бояд ҳамаи тоҷикони бозор (анқариб 5000 нафар) аъзои созмони Каромат Шарипов шаванду ҳармоҳа 500 рублӣ аъзоҳаққӣ супоранд. Ҳоҷӣ Самад гуфтааст, ки ин қобили қабул несту ягон нафарро ташвиқот намекунад, зеро аъзои ягон созмон шудан ихтиёрист.

    Камтар пештар рафта, қайд мекунем, ки ҳангоми тамоси телефонӣ Каромат Шарипов шарти аъзоҳаққии ҳармоҳаи 500 рублиро инкор намуда гуфт:

    - Ман танҳо пешниҳод намудам, ки 500 рублӣ барои равон намудани фавтидагони мо ҷамъ кунанд. То кай мо барои ҷасадравонкунӣ дар масҷидҳо маблағҷамъ мекунем?

    Давом дорад.

    Ғуфрон Ваҳобов.

    Подробнее ...
    Подписаться на этот канал RSS